وای علی کشته شد

وای علی کشته شد

 

 

 

 بگیر ای مرگ عالم را در آغوش

 که از فرق علی خون میزند جوش

 متاب ای مه متاب ای مه که امشب

 چراغ عمر مولا گشته خاموش

 به جز سجّاده  و محراب خونین

 به هر جا بنگرم  باشد سیه پوش

 

 در و دیوار مسجد را مشوید

 مبادا تا ود این خون فراموش

 چه سان باور کنم مرگ علی را

 گمانم باز مولا رفته از هوش

 

 سزای آن همه خوبی همین بود

 که خون در سجده ریزد از سر و روش

 کجا رفت آن که رنج عالمی را

 چو قوت مستمندان را برد بر دوش

 

 صدای   واعلیا     واعلیا

 رسد امشب ز هر ویرانه بر گوش

 چو اطفال یتیم کوفه میثم

 گرفته زانوی ماتم در آغوش

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

 

 

میلاد کریم اهل بیت امام حسن مجتبی ع

100

 ۱۰۰سخن کوتاه ولی پرمحتوا از امام حسن (ع)

1. از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد : زهد چيست‌ ؟ فرمود : رغبت‌ به‌ تقوى‌ و بى‌ رغبتى‌ به‌ دنيا .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 227)


2. از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد : مروت‌ چيست‌ ؟ فرمود : حفظ دين‌ ، عزت‌ نفس‌ ، نرمش‌ ، احسان‌ ، پرداخت‌ حقوق‌ و اظهار دوستى‌ نسبت‌ به‌ مردم‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 227)


3. از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد : كرم‌ چيست‌ ؟ فرمود : بخشش‌ پيش‌ از خواهش‌ و اطعام‌ در قحطى‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 227)

4. از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد بخل‌ چيست‌ ؟ فرمود : آنچه‌ در كف‌ دارى‌ شرف‌ بدانى‌ ، و آنچه‌ انفاق‌ كنى‌ تلف‌ شمارى‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 227)


5. از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد : بى‌ نيازى‌ چيست‌ ؟ فرمود : رضايت‌ نفس‌ به‌ آنچه‌ برايش‌ قسمت‌ شده‌ ، هر چند كم‌ باشد .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 228)

6 . از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد : فقر چيست‌ ؟ فرمود : حرص‌ به‌ هر چيز .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 228)


7. از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد : شرف‌ چيست‌ ؟ فرمود : موافقت‌ با دوستان‌ و حفظ همسايگان‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 228)


8. از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد : پستى‌ و ناكسى‌ چيست‌ ؟ فرمود : به‌ خود رسيدن‌ و بى‌اعتنايى‌ به‌ همسر .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 228)


9. پناهنده‌ به‌ خدا آسوده‌ و محفوخ‌ است‌ ، و دشمنش‌ ترسان‌ و بى‌ياور
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 229)


10. از خدا بر حذر باشيد با زيادى‌ ياد او ، و از خدا بترسيد به‌ وسيله‌ تقوى‌ ، و به‌ خدا نزديك‌ شويد با طاعت‌ ، به‌ درستى‌ كه‌ او نزديك‌ است‌ و پاسخگو .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 229)

 

11. بزرگى‌ كسانى‌ كه‌ عظمت‌ خدا را دانستند اين‌ است‌ كه‌ تواضع‌ كنند ، و عزت‌ آنها كه‌ جلال‌ خدا را شناختند اين‌ است‌ كه‌ برايش‌ زبونى‌ كنند ، و سلامت‌ آنها كه‌ دانستند خدا چه‌ قدرتى‌ دارد اين‌ است‌ كه‌ به‌ او تسليم‌ شوند .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 229)


12. بدانيد كه‌ خدا شما را بيهوده‌ نيافريده‌ و سر خود رها نكرده‌ ، مدت‌ عمر شما را معين‌ كرده‌ ، و روزى‌ شما را ميانتان‌ قسمت‌ كرده‌ ، تا هر خردمندى‌ اندازه‌ خود را بداند و بفهمد كه‌ هر چه‌ برايش‌ مقدر است‌ به‌ او مى‌رسد ، و هر چه‌ از او نيست‌ به‌ او نخواهد رسيد ، خدا خرج‌ دنياى‌ شما را كفايت‌ كرده‌ و شما را براى‌ پرستش‌ فراغت‌ بخشيده‌ و به‌ شكرگزارى‌ تشويق‌ كرده‌ ، و ذكر و نماز را بر شما واجب‌ كرده‌ و تقوى‌ را به‌ شما سفارش‌ كرده‌ ، و آن‌ را نهايت‌ رضايت‌مندى‌ خود مقرر ساخته‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 234)


13. اى‌ بندگان‌ خدا ، از خدا بپرهيزيد ، و بدانيد كه‌ هر كس‌ از خدا بپرهيزد ، خداوند او را به‌ خوبى‌ از فتنه‌ها و آزمايشها برآورد و در كارش‌ موفق‌ سازد و راه‌ حق‌ را برايش‌ آماده‌ كند .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 234)


14. هيچ‌ مردمى‌ با هم‌ مشورت‌ نكند مگر اينكه‌ به‌ درستى‌ هدايت‌ شوند .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 236)


15. پستى‌ و ناكسى‌ اين‌ است‌ كه‌ شكر نعمت‌ نكنى‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 236)


16. در طلب‌ مانند شخص‌ پيروز مكوش‌ ، و مانند كسى‌ كه‌ تسليم‌ شده‌ به‌ قدر اعتماد نكن‌ چون‌ به‌ دنبال‌ كسب‌ و روزى‌ رفتن‌ سنت‌ است‌ ، و ميانه‌روى‌ در طلب‌ روزى‌ از عفت‌ است‌ ، و عفت‌ مانع‌ روزى‌ نيست‌ ، و حرص‌ موجب‌ زيادى‌ رزق‌ نيست‌ . به‌ درستى‌ كه‌ روزى‌ قسمت‌ شده‌ و حرص‌ زدن‌ ، موجب‌ گناه‌ مى‌شود .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 236)


17. انسان‌ تا وعده‌ نداده‌ ، آزاد است‌ . اما وقتى‌ وعده‌ مى‌دهد زير بار مسؤوليت‌ مى‌رود ، و تا به‌ وعده‌اش‌ عمل‌ نكند رها نخواهد شد .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 113)


18. آن‌ كس‌ كه‌ بر حسن‌ اختيار خداوند توكل‌ و اعتماد كند ( و به‌ قضا و قدر الهى‌ خوشنود باشد ) آرزو نمى‌كند در غير حالى‌ باشد كه‌ خداوند برايش‌ اختيار كرده‌ است‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 236)


19. خيرى‌ كه‌ هيچ‌ شرى‌ در آن‌ نيست‌ ، شكر بر نعمت‌ و صبر بر مصيبت‌ و ناگوار است‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 237)


20. آن‌ حضرت‌ - عليه‌ السلام‌ - به‌ مردى‌ كه‌ از بيمارى‌ شفا يافته‌ بود ، فرمود : خدا يادت‌ كرد پس‌ يادش‌ كن‌ ، و از تو گذشت‌ پس‌ شكرش‌ كن‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 237)

 

21. هر كس‌ كه‌ پيوسته‌ به‌ مسجد رود يكى‌ از اين‌ هشت‌ فايده‌ نصيبش‌ شود :

آيه‌ محكمه‌ ، دست‌يابى‌ به‌ برادرى‌ سودمند ، دانشى‌ تازه‌ ، رحمتى‌ مورد انتظار ، سخنى‌ كه‌ او را به‌ راه‌ راست‌ كشد يا او را از هلاكت‌ برهاند ، ترك‌ گناهان‌ از شرم‌ مردم‌ و ترس‌ از خدا .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 238)


22. به‌ درستى‌ كه‌ پر ديدترين‌ ديده‌ها آن‌ است‌ كه‌ در خير نفوذ كند ، و شنواترين‌ گوشها آن‌ است‌ كه‌ تذكرى‌ را بشنود و از آن‌ سود برد ، سالمترين‌ دلها آن‌ است‌ كه‌ از شبه‌ها پاك‌ باشد .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 238)


23. مردى‌ به‌ امام‌ حسن‌ - عليه‌ السلام‌ - عرض‌ كرد : دخترى‌ دارم‌ ، به‌ نظر شما با چه‌ كسى‌ وصلت‌ كنم‌ . فرمود : با كسى‌ كه‌ متقى‌ و باايمان‌ باشد .

چون‌ اگر او را دوست‌ بدارد ، مورد احترامش‌ قرار مى‌دهد ، و اگر از او نفرت‌ داشته‌ باشد ، به‌ او ظ‌لم‌ نمى‌كند .
(مستظ‌رف‌ ، ج‌ 2 ، ص‌ 218)


24. به‌ درستى‌ كه‌ نعمت‌ دنيا پايدار نيست‌ ، نه‌ از آسيبش‌ آسودگى‌ هست‌ ، و نه‌ از بديهايش‌ جلوگيرى‌ ، فريبى‌ است‌ حايل‌ سعادت‌ ، و تكيه‌ گاهى‌ است‌ خميده‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 239)


25. اى‌ بندگان‌ خدا از عبرتها پند گيريد ، و از اثر گذشتگان‌ متوجه‌ شويد ، و به‌ وسيله‌ نعمتها از نافرمانى‌ خدا باز ايستيد ، و از پندها سود بريد .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 239)


26. به‌ درستى‌ كه‌ خداوند ماه‌ رمضان‌ را ميدان‌ مسابقه‌ خلق‌ خود ساخته‌ تا به‌ وسيله‌ طاعتش‌ به‌ رضاى‌ او سبقت‌ گيرند .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 239)


27. به‌ خدا سوگند اگر پرده‌ برگيرند ، معلوم‌ مى‌شود كه‌ نيكوكار مشغول‌ كار نيك‌ خود است‌ و بدكار گرفتار بدكردارى‌ خود .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 240)


28. اى‌ پسرم‌ با هيچكس‌ برادرى‌ مكن‌ تا بدانى‌ كجا مى‌رود و از كجا مى‌آيد و چه‌ ريشه‌اى‌ دارد ، پس‌ چون‌ خوب‌ از حالش‌ آگاه‌ شدى‌ و معاشرتش‌ را پسنديدى‌ با او برادرى‌ كن‌ به‌ شرط گذشت‌ از لغزش‌ و كمك‌ در تنگى‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 236)


29. از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد : ترس‌ چيست‌ ؟ فرمود : دليرى‌ بر دوست‌ و گريز از دشمن‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 227)


30. ننگ‌ كشيدن‌ آسانتر از دوزخ‌ رفتن‌ است‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 237)

 

31. سفاهت‌ ، به‌ پستى‌ گراييدن‌ و با گمراهان‌ نشستن‌ است‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 115)


32. آن‌ حضرت‌ در وصف‌ برادر ( دوست‌ ) نيكوكارش‌ فرمود : از همه‌ مردم‌ در چشم‌ من‌ بزرگتر بود و سر بزرگوارى‌ او در نظر من‌ كوچكى‌ دنيا در چشم‌ او بود ، جهل‌ و نادانى‌ بر او تسلط نداشت‌ ، اقدام‌ نمى‌كرد مگر بعد از اطمينان‌ به‌ سودمند بودن‌ آن‌ . نه‌ شكايتى‌ داشت‌ و نه‌ خشم‌ و دلتنگى‌ .

بيشتر عمرش‌ خاموش‌ بود ، و چون‌ لب‌ به‌ سخن‌ مى‌گشود بر همه‌ گوينده‌ها چيره‌ بود ، ضعيف‌ و ناتوان‌ مى‌نمود ، اما هنگام‌ نبرد شيرى‌ درنده‌ بود . چون‌ با دانشمندان‌ مى‌نشست‌ به‌ شنيدن‌ شيفته‌تر بود تا گفتن‌ .

به‌ هنگام‌ ضرورت‌ سخن‌ ، سكوت‌ خود را مى‌شكست‌ . نمى‌گفت‌ آنچه‌ را عمل‌ نمى‌كرد و عمل‌ مى‌كرد آنچه‌ را نمى‌گفت‌ ، چون‌ در برابر دو كار قرار مى‌گرفت‌ كه‌ نمى‌دانست‌ كدام‌ خداپسندانه‌تر است‌ آن‌ را در نظر مى‌گرفت‌ كه‌ پسند نفسش‌ نبود ، هيچكس‌ را به‌ خاطر كارى‌ كه‌ مى‌توان‌ از آن‌ عذرى‌ آورد سرزنش‌ نمى‌كرد .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 237)


33. كسى‌ كه‌ عقل‌ ندارد ادب‌ ندارد ، و كسى‌ كه‌ همت‌ ندارد مروت‌ ندارد ، و كسى‌ كه‌ دين‌ ندارد حيا ندارد . و خردمندى‌ موجب‌ معاشرت‌ نيكو با مردم‌ است‌ ، و به‌ وسيله‌ عقل‌ سعادت‌ هر دو عالم‌ به‌ دست‌ مى‌آيد .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 111)


34. تعجب‌ مى‌كنم‌ از كسانيكه‌ در غذاى‌ جسم‌ خود فكر مى‌كنند ولى‌ در امور معنوى‌ و غذاى‌ جان‌ خويش‌ تفكر نمى‌كنند. شكم‌ را از طعام‌ مضر حفظ مى‌كنند ولى‌ در روح‌ و روان‌ خويش‌ افكار پليد و پستى‌ را وارد مى‌كنند .
(بحار الانوار، ج‌ 1 ، ص‌ 218)


35. حضرت‌ مجتبى‌ - عليه‌ الاسلام‌ - بهترين‌ جامه‌هاى‌ خود را در موقع‌ نماز مى‌پوشيد ، كسانى‌ از آن‌ حضرت‌ سبب‌ اين‌ كار را سؤال‌ كردند ، در جواب‌ فرمود : خداند جميل‌ است‌ و جمال‌ و زيبايى‌ را دوست‌ دارد به‌ اين‌ جهت‌ خود را در پيشگاه‌ الهى‌ زينت‌ مى‌كنم‌ ، خداوند امر فرموده‌ كه‌ با زينت‌هاى‌ خود در مساجد حاضر شويد .
(تفسير عياشى‌ ، ج‌ 2 ، ص‌ 14)


36. تنها چيزى‌ كه‌ در اين‌ دنياى‌ فانى‌ ، باقى‌ مى‌ماند قرآن‌ است‌ ، پس‌ قرآن‌ را پيشوا و امام‌ خود قرار دهيد ، تا به‌ راه‌ راست‌ و مستقيم‌ هدايت‌ شويد .

همانا محق‌ ترين‌ مردم‌ به‌ قرآن‌ كسانى‌ هستند كه‌ بدان‌ عمل‌ كنند اگر چه‌ آن‌ را حفظ نكرده‌ باشند ، و دورترين‌ افراد از قرآن‌ كسانى‌ هستند كه‌ به‌ دستورات‌ آن‌ عمل‌ نكنند گرچه‌ قارى‌ و خواننده‌ آن‌ باشند .
(ارشاد القلوب‌ ، ص‌ 102)


37. اى‌ مردم‌ هر كس‌ براى‌ خدا اخلاص‌ ورزد و سخن‌ او را راهنماى‌ خود قرار دهد به‌ راهى‌ كه‌ درست‌تر و استوارتر است‌ هدايت‌ مى‌شود و خداوند او را براى‌ آگاهى‌ و هوشيارى‌ توفيق‌ داده‌ و به‌ عاقبت‌ خوش‌ كمك‌ كرده‌ است.
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 229)


38. پرسش‌ صحيح‌ نيمى‌ از علم‌ است‌ ، و مدارا كردن‌ با مردم‌ نيمى‌ از عقل‌ است‌ ، و اقتصاد و اعتدال‌ در زندگى‌ نيمى‌ از مخارج‌ است‌ .
(شرح‌ نهج‌ البلاغه‌ ابن‌ ابى‌ الحديد ، ج‌ 18 ، ص‌ 108)


39. بيشترين‌ زيركى‌ ، ترس‌ از خدا و پرهيزكارى‌ است‌ و بيشترين‌ نادانى‌ ، عياشى‌ و شهوترانى‌ است‌ .
(حليه‌ الاولياء ، ج‌ 2 ، ص‌ 37)


40. مادرم‌ فاطمه‌ ( س‌ ) را ديدم‌ كه‌ شب‌ جمعه‌ تا صبح‌ مشغول‌ عبادت‌ و ركوع‌ و سجود بود و شنيدم‌ كه‌ براى‌ مؤمنين‌ دعا مى‌كرد و اسامى‌ آنان‌ را ذكر مى‌نمود و براى‌ آنان‌ بسيار دعا مى‌كرد ولى‌ براى‌ خودش‌ دعا نكرد ، پس‌ به‌ او عرض‌ كردم‌ : مادر چرا همان‌ طور كه‌ براى‌ ديگران‌ دعا كردى‌ براى‌ خودت‌ دعا نكردى‌ ، فرمودند : پسرم‌ ، اول‌ همسايه‌ را مقدم‌ دار و سپس‌ خود و اهل‌ خانه‌ را .
(بحار الانوار ، ج‌ 43 ، ص‌ 81)

 

41. رسول‌ خدا ( ص‌ ) فرمود : محبت‌ و دوستى‌ ما اهل‌ بيت‌ را اختيار كنيد ، چون‌ هر كس‌ خدا را در حالى‌ ملاقات‌ كند كه‌ ما اهل‌ بيت‌ را دوست‌ داشته‌ باشد ، با شفاعت‌ ما وارد بهشت‌ مى‌شود .
(محاسن‌ ، ص‌ 61)


42. اى‌ مردم‌ ! از جدم‌ پيامبر خدا شنيدم‌ كه‌ مى‌فرمود : من‌ شهر علم‌ و دانشم‌ و على‌ ( ع‌ ) دروازه‌ آن‌ است‌ ، آيا از غير دروازه‌ وارد شهر مى‌شوند ؟
(امالى‌ صدوق‌ ، ص‌ 207)


43. شخصى‌ به‌ امام‌ حسن‌ - عليه‌ السلام‌ - عرض‌ كرد : اى‌ پسر پيامبر خدا چرا ما از مرگ‌ اكراه‌ داريم‌ و آن‌ را دوست‌ نداريم‌ ؟ حضرت‌ فرمود : چون‌ شما آخرت‌ خود را خراب‌ و دنيايتان‌ را آباد كرده‌ايد ، بنابراين‌ انتقال‌ از عمران‌ و آبادانى‌ به‌ خرابى‌ و ويرانى‌ را دوست‌ نداريد .
(بحار الانوار ، ج‌ 44 ، ص‌ 110)


44. سوگند به‌ خداوند ! هر كس‌ ما را دوست‌ داشته‌ باشد ، اگر چه‌ در دورترين‌ نقاط مانند ديلم‌ اسير باشد ، دوستى‌ ما براى‌ او مفيد است‌ . همانا محبت‌ ما گناهان‌ فرزندان‌ آدم‌ را از بين‌ مى‌برد ، همانطور كه‌ باد برگ‌ درختان‌ را مى‌ريزد .
(بحار الانوار ، ج‌ 44 ، ص‌ 24)


45. بيشتر اهل‌ كوفه‌ به‌ معاويه‌ نوشتند : ما با تو هستيم‌ ، اگر مى‌خواهى‌ ما حسن‌ ( ع‌ ) را دستگير مى‌كنيم‌ و پيش‌ تو مى‌فرستيم‌ . بعد خيمه‌ امام‌ حسن‌ ( ع‌ ) را غارت‌ كرده‌ و آن‌ حضرت‌ را مجروح‌ كردند .

پس‌ امام‌حسن‌ ( ع‌ ) به‌ معاويه‌ نوشت‌ : همانا اين‌ امر ( حكومت‌ ) و جانشينى‌ پيامبر از آن‌ من‌ و اهل‌ بيت‌ من‌ است‌ و براى‌ تو و اهل‌ بيت‌ تو حرام‌ است‌ ، من‌ اين‌ مطلب‌ را از رسول‌ خدا شنيدم‌ .

سوگند به‌ خداوند ، اگر يارانى‌ شكيبا و آگاه‌ به‌ حق‌ خويش‌ مى‌يافتم‌ ، تسليم‌ تو نمى‌شدم‌ و آنچه‌ را مى‌خواستى‌ به‌ تو نمى‌دادم‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 44 ، ص‌ 45)


46. اگر همه‌ دنيا را تبديل‌ به‌ يك‌ لقمه‌ غذا كنم‌ و به‌ انسانى‌ كه‌ خدا را از روى‌ خلوص‌ عبادت‌ مى‌كند بخورانم‌ ، باز احساس‌ مى‌كنم‌ كه‌ در حق‌ او كوتاهى‌ كرده‌ام‌ .

و اگر از استفاده‌ كردن‌ كافر از دنيا جلوگيرى‌ كنم‌ تا به‌ آن‌ اندازه‌ كه‌ جانش‌ از شدت‌ گرسنگى‌ و تشنگى‌ به‌ لب‌ برسد ، آنگاه‌ جرعه‌اى‌ آب‌ به‌ او بدهم‌ ، خود را اسرافكار مى‌پندارم‌ .
(تنبيه‌ الخواطر و نزهة‌ النواطر ( مجموعه‌ ورام‌ ) ، ج‌ 1 ، ص‌ 350)


47. والاترين‌ مقام‌ نزد خداوند ، از آن‌ كسى‌ است‌ كه‌ بيشتر از همه‌ به‌ حقوق‌ مردم‌ آشنا باشد و در اداى‌ آن‌ حقوق‌ ، بيشتر از همه‌ كوشا باشد . و كسى‌ كه‌ در برابر برادران‌ دينى‌ خود تواضع‌ كند ، خداوند او را از صديقين‌ و شيعيان‌ اميرالمؤمنين‌ - عليه‌ السلام‌ - قرار مى‌دهد .
(حياة‌ امام‌ حسن‌ بن‌ على‌ ، ج‌ 1 ، ص‌ 319)


48. پيامبر خدا ( ص‌ ) فرمود : هيچ‌ بنده‌اى‌ حقيقتا مؤمن‌ نيست‌ مگر اينكه‌ نفس‌ خود را شديدتر از محاسبه‌ بين‌ دو شريك‌ و يا محاسبه‌ مولا از بنده‌ خود مورد محاسبه‌ قرار دهد .
(بحار الانوار ، ج‌ 70 ، ص‌ 72)


49. پيامبر خدا ( ص‌ ) فرموده‌ است‌ : يكى‌ از موجبات‌ آمرزش‌ گناهان‌ ، مسرور كردن‌ برادران‌ دينى‌ است‌ .
(مجمع‌ الزوائد و منبع‌ الفوائد ، ج‌ 8 ، ص‌ 193)


50. دنيا محل‌ گرفتارى‌ و آزمايش‌ است‌ و هر چه‌ در آن‌ است‌ رو به‌ زوال‌ و نابودى‌ مى‌باشد ، و خداوند ما را از احوال‌ دنيا آگاه‌ كرده‌ است‌ تا عبرت‌ گيريم‌ ، و به‌ ما وعده‌ عذاب‌ داده‌ تا بعد از آن‌ ، حجتى‌ بر خدا نداشته‌ باشيم‌ . پس‌ در اين‌ دنياى‌ فانى‌ زهد بورزيد و به‌ آنچه‌ باقى‌ و پايدار است‌ رغبت‌ داشته‌ باشيد و در خفا و آشكار از خدا بترسيد .
(توحيد صدوق‌ ، ص‌ 378)

 

51. هنگامى‌ كه‌ مستحبات‌ به‌ واجبات‌ ضرر برسانند ، آنها را ترك‌ كنيد .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 236)


52. سه‌ چيز مردم‌ را هلاك‌ مى‌كند : تكبر ، حرص‌ و حسد . چون‌ تكبر دين‌ انسان‌ را از بين‌ مى‌برد و شيطان‌ هم‌ به‌ واسطه‌ تكبر ملعون‌ و منفور شد ، و حرص‌ دشمن‌ نفس‌ انسان‌ است‌ و حضرت‌ آدم‌ به‌ سبب‌ حرص‌ از بهشت‌ رانده‌ شد ، و حسد راهبر بدى‌ و بدبختى‌ است‌ و به‌ سبب‌ حسد قابيل‌ برادرش‌ هابيل‌ را كشت‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 111)


53. علم‌ و دانش‌ خود را به‌ مردم‌ ياد بده‌ و علم‌ ديگران‌ را ياد بگير تا بدين‌ وسيله‌ هم‌ علم‌ خود را محكم‌ و استوار كنى‌ و هم‌ آنچه‌ نمى‌دانى‌ بياموزى‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 111)


54. فقط به‌ ديدار كسى‌ برو كه‌ يا به‌ عطا و بخشش‌ او اميدوار باشى‌ و از قدرت‌ او بترسى‌ ، يا از علم‌ او استفاده‌ كنى‌ ، يا به‌ بركت‌ دعاى‌ او اميدوار باشى‌ ، و يا از خويشان‌ تو باشد .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 111)


55. ظالمى‌ شبيه‌تر از حسود به‌ مظلوم‌ نديده‌ام‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 111)


56. آنچه‌ از امور دنيوى‌ را كه‌ طلب‌ كردى‌ ولى‌ به‌ دست‌ نياوردى‌ ، فراموش‌ كن‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 111)


57. هر كس‌ را كه‌ خداوند توفيق‌ دعا كردن‌ بدهد ، باب‌ اجابت‌ را برايش‌ باز مى‌كند و هر كس‌ را كه‌ توفيق‌ طاعت‌ و عبادت‌ دهد ، باب‌ قبول‌ را برايش‌ باز مى‌كند و هر كس‌ را كه‌ توفيق‌ شكرگزارى‌ دهد ، باب‌ افزايش‌ نعمتها را برايش‌ باز مى‌كند .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 113)


58. به‌ امام‌ مجتبى‌ - عليه‌ السلام‌ - عرض‌ شد : اى‌ پسر پيامبر خدا در چه‌ حالى‌ هستى‌ ؟

فرمود : خدايى‌ دارم‌ كه‌ بر من‌ مسلط است‌ ، و آتش‌ جهنم‌ در پيش‌ روى‌ من‌ است‌ ، و مرگ‌ مرا مى‌خواند ، و حساب‌ آخرت‌ مرا احاطه‌ كرده‌ است‌ ، و در قيد و بند اعمالم‌ هستم‌ ، نمى‌توانم‌ آنچه‌ را كه‌ دوست‌ دارم‌ به‌ دست‌ آورم‌ و آنچه‌ را دوست‌ ندارم‌ از خود دور كنم‌ چون‌ انجام‌ امور به‌ دست‌ ديگرى‌ است‌ .

اگر بخواهد ، مرا عذاب‌ مى‌كند و اگر بخواهد ، مرا مى‌بخشد . پس‌ كدام‌ فقير و محتاجى‌ است‌ كه‌ محتاج‌ تر از من‌ باشد ؟
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 113)


59. وعده‌ دادن‌ آفت‌ كرم‌ و بخشش‌ است‌ ، و چاره‌ آن‌ انجام‌ و اتمام‌ بخشش‌ است‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 113)


60. براى‌ مجازات‌ در خطاها و لغزشها عجله‌ نكن‌ ، و بين‌ خطا و مجازات‌ براى‌ عذرخواهى‌ فرصتى‌ باقى‌ بگذار .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 113)

 

 

61. مصيبتها و ناملايمات‌ كليدهاى‌ پاداش‌ و ثواب‌ هستند .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 113)


62. نعمت‌ ، امتحان‌ و آزمايش‌ الهى‌ است‌ . پس‌ اگر شكر كردى‌ ، نعمت‌ است‌ و اگر ناسپاسى‌ كردى‌ ، به‌ غضب‌ و خشم‌ الهى‌ تبديل‌ مى‌شود.
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 113)


63. از بهره‌ زبانت‌ همان‌ مقدار براى‌ تو كفايت‌ مى‌كند كه‌ راه‌ هدايتت‌ را از گمراهى‌ روشن‌ كند .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 114)


64. از تفكر و تعقل‌ غافل‌ نشويد ، زيرا تفكر حيات‌ بخش‌ قلب‌ آگاه‌ و كليد درهاى‌ حكمت‌ است‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 115)


65. اى‌ پسر آدم‌ ، از زمانى‌ كه‌ از مادر زاييده‌ شدى‌ مشغول‌ نابود كردن‌ عمر خود بوده‌اى‌ ، پس‌ از باقى‌مانده‌ عمر خود براى‌ آينده‌ ( عالم‌ آخرت‌ ) ذخيره‌ كن‌ ، به‌ درستى‌ كه‌ مؤمن‌ از اين‌ دنيا زاد و توشه‌ برمى‌گيرد و كافر خوشگذارنى‌ مى‌كند .

و بعد اين‌ آيه‌ را تلاوت‌ فرمودند : " و زاد و توشه‌ برگيريد ، به‌ درستى‌ كه‌ بهترين‌ توشه‌ تقوى‌ است‌ " .
(كشف‌ الغمه‌ ، ج‌ 1 ، ص‌ 572)


66. آماده‌ سفر آخرت‌ شو و قبل‌ از فرارسيدن‌ مرگ‌ زاد و توشه‌ خود را فراهم‌ كن‌ ، و بدان‌ كه‌ تو در حالى‌ دنيا را مى‌طلبى‌ كه‌ مرگ‌ ، تو را مى‌طلبد ، و امروز غم‌ و اندوه‌ فردا را نداشته‌ باش‌ ، و بدان‌ كه‌ هر چه‌ از مال‌ دنيا بيشتر از غذا و خوراك‌ خود به‌ دست‌ آوردى‌ در حقيقت‌ آن‌ را براى‌ ديگران‌ ذخيره‌ كرده‌اى‌ ، و بدان‌ كه‌ اموال‌ حلال‌ دنيا مورد محاسبه‌ قرار خواهد گرفت‌ و اموال‌ حرام‌ دنيا عقاب‌ و مجازات‌ دارد و در اموال‌ شبه‌ناك‌ و مشكوك‌ سرزنش‌ هست‌ .

پس‌ دنيا را مانند مردارى‌ فرض‌ كن‌ و آن‌ مقدار از آن‌ برگير كه‌ تو را كفايت‌ كند ، پس‌ اگر حلال‌ باشد تو زهد ورزيده‌اى‌ و اگر حرام‌ باشد گناهى‌ مرتكب‌ نشده‌اى‌ چون‌ به‌ مقدار اضطرار و ناچارى‌ استفاده‌ كرده‌اى‌ آنچنان‌ كه‌ از مردار به‌ هنگام‌ ناچارى‌ استفاده‌ مى‌شود ، و اگر در آن‌ عتاب‌ و سرزنش‌ باشد ، سرزنشى‌ كم‌ و آسان‌ خواهد بود .
(بحار الانوار ، ج‌ ، 44 ، ص‌ 139)


67. براى‌ دنيايت‌ آنچنان‌ رفتار كن‌ كه‌ گويا براى‌ هميشه‌ زنده‌اى‌ ، و براى‌ آخرتت‌ چنان‌ رفتار كن‌ كه‌ گويا فردا خواهى‌ مرد .
(بحار الانوار ، ج‌ ، 44 ، ص‌ 139)


68. اگر به‌ خاطر نيازى‌ مجبور شدى‌ با مردى‌ دوست‌ و همنشين‌ شوى‌ ، پس‌ با كسى‌ دوست‌ شو كه‌ وقتى‌ با او همنشينى‌ مى‌كنى‌ ، موجب‌ زينت‌ تو باشد و هنگامى‌ كه‌ به‌ او خدمتى‌ كردى‌ ، از تو حمايت‌ كند و هنگامى‌ كه‌ از او در خواست‌ كمك‌ كردى‌ ، تو را يارى‌ كند و اگر سخنى‌ گفتى‌ ، سخن‌ تو را تصديق‌ كند و اگر حمله‌ كردى‌ ، هجوم‌ تو را قوت‌ بخشد و اگر چيزى‌ طلب‌ كردى‌ ، تو را يارى‌ كند و اگر نقصى‌ از تو آشكار شد ، آن‌ را بپوشاند و اگر نيكى‌ از تو ديد ، آن‌ را به‌ حساب‌ آورد .
(بحار الانوار ، ج‌ 44 ، ص‌ 139)


69. هر كس‌ قرآن‌ بخواند ، يك‌ دعاى‌ مستجاب‌ براى‌ او مى‌باشد كه‌ يا فورا اجابت‌ مى‌شود و يا با تأخير .
(بحار الانوار ، ج‌ 92 ، ص‌ 204)


70. امام‌ حسن‌ ( ع‌ ) : پيامبر خدا فرموده‌ است‌ : هر كس‌ آية‌ الكرسى‌ را بعد از نماز واجب‌ بخواند ، تا نماز بعد در پناه‌ و حفاطت‌ خداست‌ .
(مجمع‌ الزوائد و منبع‌ الفوائد ، ج‌ 10 ، ص‌ 102)

 

71. هر روزه‌دارى‌ هنگام‌ افطار يك‌ دعاى‌ اجابت‌ شده‌ دارد . پس‌ در اولين‌ لقمه‌ افطار بگو : به‌ نام‌ خدا ، اى‌ خدايى‌ كه‌ آمرزش‌ تو فراگير و وسيع‌ است‌ ، مرا ببخش‌ .
(اقبال‌ الاعمال‌ ، ص‌ 116)


72. امام‌ حسن‌ ( ع‌ ) : پيامبر خدا فرموده‌ است‌ : كسى‌ كه‌ بعد از خواندن‌ نماز صبح‌ در همان‌ محل‌ بنشيند و مشغول‌ ذكر خدا شود تا خورشيد طلوع‌ كند ، براى‌ او پرده‌ و مانعى‌ از آتش‌ عذاب‌ الهى‌ خواهد بود .
(تيسير المطالب‌ ، ص‌ 350)


73. به‌ درستى‌ كه‌ هر كس‌ طالب‌ عبادت‌ باشد ، خود را براى‌ آن‌ آراسته‌ و پاك‌ مى‌كند .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 236)


74. سزاوار مرد روزه‌دار اين‌ است‌ كه‌ ريشش‌ را رنگ‌ كرده‌ و لباسش‌ را خوشبو كند ، و سزاوار زن‌ روزه‌دار اين‌ است‌ كه‌ موى‌ سرش‌ را شانه‌ كرده‌ و لباسش‌ را خوشبو كند .
(الخصال‌ ، ص‌ 61)


75. از پدرم‌ شنيدم‌ كه‌ پيامبر خدا فرموده‌ است‌ : هر كس‌ در قضاى‌ حاجت‌ برادر دينى‌ خود كوشش‌ كند ، مانند اين‌ است‌ كه‌ نه‌ هزار سال‌ خدا را عبادت‌ كرده‌ باشد در حالى‌ كه‌ روزها روزه‌ و شبها مشغول‌ عبادت‌ باشد .
(الفقيه‌ ، ج‌ 2 ، ص‌ 189)


76. زكات‌ دادن‌ هرگز موجب‌ كم‌ شدن‌ مال‌ نمى‌شود.
(دعائم‌ الاسلام‌ ، ج‌ 1 ، ص‌ 246 - 264)


77. از پروردگارم‌ شرم‌ مى‌كنم‌ از اينكه‌ ملاقات‌ كنم‌ او را و حال‌ آنكه‌ من‌ پياده‌ به‌ زيارت‌ خانه‌ او نرفته‌ باشم‌ .
(حلية‌ الاولياء ، ج‌ 2 ، ص‌ 37)


78. به‌ حضرت‌ عرض‌ شد چرا شما هرگز نيازمندى‌ را نااميد بر نمى‌گردانيد ، اگر چه‌ سوار بر شتر باشيد ؟ فرمود : خود من‌ هم‌ محتاج‌ و نيازمند درگاه‌ خداوند هستم‌ و دوست‌ دارم‌ كه‌ خداوند مرا محروم‌ نگرداند و شرم‌ دارم‌ در حالى‌ كه‌ نيازمند هستم‌ ، نيازمندان‌ را نااميد كنم‌ .

عادت‌ خداوند اين‌ است‌ كه‌ نعمتهايش‌ را بر من‌ ارزانى‌ بدارد و عادت‌ من‌ هم‌ اين‌ است‌ كه‌ نعمتهايش‌ را به‌ بندگانش‌ عطا كنم‌ ، و مى‌ترسم‌ كه‌ اگر از اين‌ عادت‌ خود دست‌ بردارم‌ خداوند هم‌ دست‌ از عادت‌ خود بردارد .
(نور الابصار ، ص‌ 123 - كنز المدفون‌ ، ص‌ 434)


79. وقتى‌ يكى‌ از شما دوستش‌ را ملاقات‌ مى‌كند ، بايد جاى‌ نور در پيشانى‌ او را ببوسد .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 110)


80. آنكس‌ كه‌ مرگش‌ فرا رسيده‌ ، مهلت‌ مى‌طلبد تا گذشته‌ را جبران‌ كند و آنكس‌ كه‌ مرگش‌ فرا نرسيده‌ و براى‌ عمل‌ صالح‌ فرصت‌ دارد ، امروز و فردا مى‌كند .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 236)

 

81. اى‌ كسانى‌ كه‌ اهل‌ خوشگذرانى‌ و لذات‌ دنيا هستيد ، بدانيد كه‌ اين‌ لذات‌ باقى‌ ماندنى‌ نيست‌ ، و مغرور شدن‌ به‌ سايه‌اى‌ كه‌ زوال‌ پذير است‌ ، حماقت‌ است‌ .
(اعلام‌ الدين‌ ، ص‌ 241)


82. بيشترين‌ عفو و بخشش‌ كريم‌ وقتى‌ است‌ كه‌ خطاكار نتواند براى‌ خطاى‌ خود عذرى‌ بياورد .
(اعلام‌ الدين‌ ، ص‌ 297)


83. كسى‌ كه‌ خدا را بشناسد ، او را دوست‌ مى‌دارد و كسى‌ كه‌ دنيا را بشناسد ، در آن‌ زهد مى‌ورزد . و شخص‌ مؤمن‌ عمل‌ لهو و بيهوده‌ انجام‌ نمى‌دهد مگر وقتى‌ كه‌ غافل‌ مى‌شود ، و هنگامى‌ كه‌ متوجه‌ كار بيهوده‌ خود شد ، محزون‌ مى‌گردد .
(تنبيه‌ الخواطر و نزهة‌ النواطر ( مجموعه‌ ورام‌ ) ، ج‌ 1 ، ص‌ 52)


84. كسى‌ كه‌ بندگى‌ خدا كند ، خداوند همه‌ چيز را بنده‌ او مى‌كند .
(تنبيه‌ الخواطر و نزهة‌ النواطر ( مجموعه‌ ورام‌ ) ، ج‌ 2 ، ص‌ 108)


85. كسى‌ كه‌ كارهاى‌ نيك‌ خود را مى‌شمارد ، احسان‌ و كرامتش‌ را از بين‌ مى‌برد .
(بحار الانوار ، ج‌ 74 ، ص‌ 417)


86. از آن‌ حضرت‌ در باره‌ سكوت‌ سؤال‌ شد ، فرمود : سكوت‌ پرده‌ نادانى‌ و زينت‌ آبرو و عزت‌ است‌ و كسى‌ كه‌ سكوت‌ مى‌كند راحت‌ و آسوده‌ ، و همنشين‌ او در امان‌ است‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 111)


87. مردى‌ از امام‌ حسن‌ ( ع‌ ) درخواست‌ راهنمايى‌ كرد . امام‌ ( ع‌ ) به‌ او فرمودند :

مرا ستايش‌ نكن‌ كه‌ نسبت‌ به‌ خودم‌ از شما آشناترم‌ ، و دروغگو هم‌ نشمار كه‌ نظر دروغگو بى‌ارزش‌ است‌ ، و نزد من‌ غيبت‌ هيچ‌ كس‌ را نكن‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 109)


88. اى‌ پسر آدم‌ از اعمال‌ حرام‌ دورى‌ كن‌ تا شخص‌ عابدى‌ باشى‌ ، و به‌ آنچه‌ خداوند روزى‌ تو كرده‌ خوشنود و راضى‌ باش‌ تا بى‌نياز باشى‌ ، و حق‌ همسايگى‌ را در باره‌ همسايه‌ات‌ مراعات‌ كن‌ تا مسلمان‌ باشى‌ ، و آنچنان‌ با مردم‌ رفتار كن‌ كه‌ دوست‌ دارى‌ با تو رفتار شود تا شخص‌ عادلى‌ باشى‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 112)


89. از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد زندگى‌ چه‌ كسى‌ از همه‌ بهتر است‌ ؟ فرمود : كسى‌ كه‌ مردم‌ را در زندگى‌ خود شريك‌ كند .
(تاريخ‌ يعقوبى‌ ، ج‌ 2 ، ص‌ 215)


90. دست‌ نيافتن‌ به‌ نيازمنديها بهتر از درخواست‌ آن‌ از نااهلان‌ است‌ .
(تاريخ‌ يعقوبى‌ ، ج‌ 2 ، ص‌ 215)

91. بداخلاقى‌ بدتر از بلا و مصيبت‌ است‌ .
(تاريخ‌ يعقوبى‌ ، ج‌ 2 ، ص‌ 215)


92. اى‌ اهل‌ كوفه‌ بدانيد كه‌ صبر و شكيبايى‌ زينت‌ است‌ ، و وفاى‌ به‌ عهد جوانمردى‌ است‌ ، و عجله‌ و شتابزدگى‌ كم‌خردى‌ است‌ ، و كم‌خردى‌ ضعف‌ است‌ ، و همنشينى‌ با فرومايگان‌ موجب‌ ننگ‌ و رسوايى‌ است‌ ، و رفت‌ و آمد با هرزگان‌ و گناهكاران‌ موجب‌ شك‌ و بدگمانى‌ است‌ .
(ترجمة‌ الامام‌ الحسن‌ ، ص‌ 167)


93. ما تجربه‌ كرديم‌ و تجربه‌ كنندگان‌ نيز تجربه‌ كردند ، ولى‌ چيزى‌ مفيدتر از وجود صبر و پرضررتر از نبود صبر نديديم‌ . با صبر همه‌ امور اصلاح‌ مى‌شود و چيزى‌ جاى‌ آن‌ را نمى‌گيرد .
(شرح‌ نهج‌ البلاغه‌ ، ابن‌ ابى‌ الحديد ، ج‌ 1 ، ص‌ 319)


94. هيچ‌ حقى‌ كه‌ باطلى‌ در آن‌ نباشد مانند مرگ‌ نديدم‌ كه‌ شبيه‌تر باشد به‌ باطلى‌ كه‌ حقى‌ در آن‌ نيست‌ .
(شرح‌ نهج‌ البلاغه‌ ، ابن‌ ابى‌ الحديد ، ج‌ 18 ، ص‌ 311)


95. امام‌ حسن‌ مجتبى‌ - عليه‌ السلام‌ - به‌ هنگام‌ ورود به‌ مسجد سر را به‌ طرف‌ آسمان‌ بلند مى‌كرد و مى‌فرمود : پروردگارا ! مهمان‌ تو جلو درب‌ خانه‌ات‌ ايستاده‌ است‌ .

اى‌ نيكوكار ! بنده‌ گناهكار و بدرفتار به‌ درگاهت‌ شتافته‌ ، از زشتى‌هايى‌ كه‌ مرتكب‌ شده‌ به‌ خاطر زيبايى‌هايى‌ كه‌ در نزد توست‌ درگذر ، اى‌ بخشنده‌ و كريم‌ .
(بحار الانوار ، ج‌ 43 ، ص‌ 339 )


96. دوازده‌ چيز از آداب‌ غذا خوردن‌ بوده‌ و بر هر مسلمانى‌ لازم‌ است‌ كه‌ از آنها اطلاع‌ داشته‌ باشد ، چهار چيز آن‌ واجب‌ ، و چهار چيز ديگر سنت‌ ، و چهار مورد باقى‌مانده‌ از ادب‌ و اخلاق‌ است‌ . اما چهار امر لازم‌ : شناسايى‌ منعم‌ ، خشنود بودن‌ به‌ آنچه‌ روزى‌ گرديده‌ ، نام‌ خدا را بر زبان‌ جارى‌ كردن‌ و شكرگزارى‌ در برابر نعمتى‌ كه‌ عطا شده‌ است‌ .

و چهار امرى‌ كه‌ سنت‌ است‌ : وضو گرفتن‌ پيش‌ از شروع‌ به‌ غذا ، نشستن‌ بر طرف‌ چپ‌ ، غذا خوردن‌ با سه‌ انگشت‌ و ليسيدن‌ انگشتان‌ مى‌باشد . و چهار امرى‌ كه‌ از آداب‌ و اخلاق‌ است‌ : خوردن‌ از غذاهاى‌ جلوى‌ خودش‌ ، كوچك‌ برداشتن‌ لقمه‌ ، خوب‌ جويدن‌ غذا و كم‌ نگاه‌ كردن‌ به‌ صورت‌ ديگران‌ مى‌باشد .
(من‌ لا يحضره‌ الفقيه‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 227 ، ح‌ 38)


97 . شوخى‌ كردن‌ حرمت‌ و احترام‌ را از بين‌ مى‌برد .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 113)


98. كار نيك‌ آن‌ است‌ كه‌ در انجامش‌ درنگ‌ نشود ، و بعد از انجام‌ آن‌ منت‌ نگذارند .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 115)


99. قدر نعمتهاى‌ پروردگار تا موقعى‌ كه‌ پابرجاست‌ مجهول‌ و ناشناخته‌ است‌ ، و زمانى‌ شناخته‌ مى‌شود كه‌ از دست‌ رفته‌ باشد .
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 115)


100. كسى كه در دلش هوايى جز خشنودى خدا خطور نكند، من ضمانت مى‏كنم كه خداوند دعايش را مستجاب كند.
(كافى ، ج2 ، ص62 )

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

 

 

بیا بسوی خدا برویم

 

 

همه با هم بسوی خدا برویم

از دور صدای ربنا می آید ............. آواز خوش خدا خدا می آید

 

امام رضا عليه السلام:

مردم به انجام روزه امر شده‏اند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به


واسطه آن فقر و بيچارگى آخرت را بيابند.

امام صادق عليه السلام فرمود:

خداوند روزه را واجب كرده تا بدين وسيله دارا و ندار (غنى و فقير) مساوى گردند.

 

قال اميرالمومنين عليه السلام:

 

خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص خلق را بيازمايد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

 

براى هر چيزى زكاتى است و زكات بدنها روزه است.

 

امام على عليه السلام فرمود:

 

روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شكم است.

امام صادق عليه السلام فرمود:

آنگاه كه روزه مى‏گيرى بايد چشم و گوش و مو و پوست تو هم روزه‏دار باشند.«يعنى از گناهان

 پرهيز كند.»

 

التماس دعا از تمامی روزه داران گرامی

با آرزوی قبولی طاعات از شما خوبان

 

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

 

میلاد منجی عالم حضرت مهدی عج

امام مهدی (عجل ‌الله‌ تعالی‌ فرجه):

فَلْيَعْمَلْ كُلُّ امْرِئٍ مِنْكُمْ مَا يَقْرُبُ بِهِ مِنْ مَحَبَّتِنَا.

هر يک از شما بايد کاری کند كه به سبب آن به محبت ما نزدیک ‌شود.

Any one of you must seek to do something that may cause him to more intimacy with us.

بحارالأنوار، ج 53، ص 176

 

قال الا مام المهدي ، صاحب العصر و الزّمان سلام اللّه عليه و عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف :

اءكْثِرُواالدُّعاءَ بِتَعْجيلِ الْفَرَجِ، فَإنَّ ذلِكَ فَرَجَكُمْ.

فرمود: براى تعجيل ظهور من - در هر موقعيّت مناسبى - بسيار دعا كنيد كه در آن فرج و حلّ مشكلات شما خواهد بود.

بحارالا نوار: ج 53، ص 181، س 23، ضمن ح 10.

امام زمان(ع) فرمودند:

قُلُوبنا اَوعیَةٌ لِمَشیَّةِ اللهِ فَاذا شاءَ شِئنا

دلهای ما ظرف اراده و مشیت خداست پس هرگاه او چیزی را اراده کند،ما نیز همان چیز را اراده می کنیم.

بحارالانوار،ج52،ص51

حضرت مهدی (عج) فرمودند:

ما ارغم انف الشیطان بشی ء مثل الصلاة فصلها و ارغم انف الشیطان

هیچ چیز مثل نماز بینی شیطان را به خاک نمی مالد و او را خوار نمی کند، پس نماز بخوان و بینی شیطان را به خاک بمال.

بحار الانوار، ج ,53 ص 182

قال الإمام المهدی، صاحب العصر و الزّمان (علیه السلام و عجّل الله تعالى فرجه الشّریف) :


امر ظهور ما ناگهانی و غیر مترقب خواهد بود هنگامی که توبه و بازگشت سودی ندارد و پشیمانی از گناه، از کیفر نجات نمی دهد.

(احتجاج، ج2، ص498؛ بحار، ج53،ص176)

حضرت مهدی (عج) می فرمایند:


وَالعاقَبَةُ لِجَمِیل صُنع اللهِ سُبحانَهُ تَکُونُ حَمِیدَةُ لَهُم مَا اجتَنَبُوا المَنهیَّ


شیعیان ما هنگامی به فرجام نیک و زیبای خداوند می رسند که از گناهانی که نهی شده اند، احتراز نمایند.



بحارالانوار ج52، ص15

آقا بیا بخاطر باران ظهور کن
مارا از این هوای سراسیمه دور کن
وقتی برای بدرقه عشق می روی
از کوچه های خسته ما هم عبور کن

سئوالی ساده دارم از حضورت
من آيا زنده ام وقت ظهورت
اگر که آمدی من رفته بودم
اسير سال و ماه و هفته بودم                                                          
دعايم کن دوباره جان بگيرم
بيايم در رکاب تو بميرم

 

 

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

میلاد مولود کعبه مبارک

 

 

 

شبی در محفلی ذکر علی بود

شنیدم عاقلی فرزانه فرمود

:

اگر دوزخ به زیر پوست داری

نسوزی گر علی را دوست داری

اگر مهر علی در سینه ات نیست

بسوزی گر هزاران پوست داری

 

ز ليلايي شنيدم يا علي گفت

به مجنون چون رسيدم يا علي گفت

مگر اين وادي دارالجنون است

كه هر ديوانه ديدم يا علي گفت

نسيمي غنچه اي را باز مي كرد

به گوش غنچه كم كم يا علي گفت

چمن با ريزش باران رحمت

دعايي كرد و او هم يا علي گفت

يقين پروردگار آفرينش

به موجودات عالم يا علي گفت

دلا بايست هر دم يا علي گفت

نه هر دم بل دمادم يا علي گفت

به هر روز و به هر شب يا علي گفت

به هر پيچ و به هر خم يا علي گفت

خمير خاك آدم را سرشتند

چو بر مي خواست آدم يا علي گفت

علي در كعبه بر دوش پيمبر

قدم بنهاد وآن دم يا علي گفت

عصا در دست موسي اژدها گشت

كليم آنجا مسلّم يا علي گفت

ز بطن حوت ، يونس گشت آزاد

ز بس در ظلمت يم يا علي گفت

به فرقش كي اثر مي‌كرد شمشير

شنيدم ابن ملجم يا علي گفت

مگر خيبر ز جايش كنده ميشد

يقين آن دم علي هم يا علي گفت

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

 

صلوات

میلاد دخت نبی کفو علی مادر سادات

 

 

میلاد دخت نبی کفو علی مادر سادات

بر عاشقان ولایت و امامت مبارک

　

صفا گرفت جهان چون دل رسول خدا

به یمن عید بزرگ ولادت زهرا س

خدا به ختم رسل دختری عطا فرمود

که بوده پیش تر از چار آّ مِّ و هفت آبا

حبیبه احد و پاره تن احمد

یگانه کفو علی مام یازده مولا

زکیّه فاطمه حورا بتول منصوره

امینه طاهره زهرا محدّثه عذرا

از آن زمان که خداوند داند و بس

لوای عصمت او بوده و بود بر پا

شب ولادت او همچو دیده احمد

دل و جود زماه رخش گرفت ضیا

خدیجه ترک جهان را به عشق احمد گفت

که گشته مادر ام الائمه النجبا

زنان مکّه چه قابل برای قابله گیش

که از بهشت رسیدند مریم و لعیا

زنان خاکی کجا و مقام مولودی

که جسم و روحش آمد زعالم بالا

به بطن مادر. پیوسته داشت لب هایش

سخن زسرّ خداوند قادر دانا

سلام مادر. ای مادر حبیبه. حق

سلام مادر . ای همسر رسول خدا

سلام مادر . ای دل زغیر ببریده

سلام مادر . ای کرده با خدا سودا

سلام ای بتو از دخترت هماره درود

سلام ای بلب از شوهرت همیشه ثنا

سلام ای که به پاداش صبر تو بر تو

خدای داده حبیب و حبیبه خود را

ناز قدمهای نازنین مادر سادات صلّوات

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

 

یا بی بی حضرت زهرا س

 

خشم فاطمه سلام الله عليها

 

غضبناك و خشم‌آلود به ابوبكر فرموديد:

ــ فدك از آن من است، مي‌داني كه پدرم به امر خدا آن را به من بخشيده است، چرا آن را غصب كردي؟

ابوبكر گفت:

ــ بر اين مدعايت شاهد بياور.

به شما، به مخاطب آيه « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً».

گفت: شاهد بياور. به كسي كه كلامش حجت است گفت كه شاهد بياور.

يعني، زبانم لال، پناه بر خدا، صديقة كبري، راستگوترين زن عالم دروغ مي‌گويد،

يعني آنكه رسول الله درباره‌اش فرمود:

ــ «اِنَّ اللهَ عَزَّوَجَّلَ فَطَمَ ابْنَتي فاطِمَةَ و وَلَدَها وَ مَنْ اَحَبَّهُمْ مِنَ النّارِ فَلِذلِكَ سُمّيَتْ فاطِمَه».

خداوند عزوجل دخترم فاطمه را و فرزندان و دوستدارانش را از آتش جهنم مصون داشت و بدين سبب،

فاطمه، فاطمه ناميده شد، صحت سخنش با گواه، اثبات مي‌شود؟!

يعني آنكه به تصريح پيامبر، خشم خدا در گروي خشم اوست و رضاي خدا، در گروي رضاي او، بايد كلامش

 بواسطة كسي ديگر تأييد شود؟!

بانوي من! جسارت حد و مرز نمي‌شناسد، بخصوص در وادي جهالت.

ولي شما پذيرفتيد، شما عصاره صبريد، شما اسوه استقامتيد. فرموديد:

ــ باشد، شاهد مي‌آورم.

و علي را كه گواه خلقت بود، به شهادت برديد.

ــ كافي نيست، يك نفر براي شهادت كافي نيست.

عجب! پس وا اسلاماه! وامحمداه! ... خليفه نشنيده است اين كلام پيامبر را كه:

اَلْحَقُّ مَعَ عَلي وَ عَليٌّ مَعَ الْحَقْ، يَدُورُ مَعَهُ حَيْثُما دَار.

هميشه حق با علي است و علي با حق است. حق به دور علي مي‌گردد، حق دنباله‌روي علي است،

هرجا علي باشد حق حضور مي‌يابد.

اين كلام به آية قرآن مي‌ماند، نص صريح كلام پيامبر است. پيامبر آنقدر اين كلام را در زمان حيات خويش

تكرار كرده است كه هيچكس ناشنيده نماند.

و اين يعني كلام علي حكم است. عين عدالت است و اطاعت مي‌طلبد.

خليفه در محضر آب، دنبال خاك براي تيمم مي‌گشت. چه طهارتي! چه تيممي! چه نمازي!

جانتان از درد در شرف احتراق بود اما صبوري كرديد وشاهدي ديگر برديد.

ام ايمن شاهد ديگر شما به خليفه گفت:

ــ شهادت نمي‌دهم مگر اينكه اعترافي از تو بگيرم.

ــ چه اعترافي؟

ــ كلام مشهور پيامبر در مورد من چيست؟ خودت اين را از زبان رسول نشنيدي كه فرمود «ام ايمن از زنان

 بهشتي است؟»

ــ راستش چرا، شنيدم. همه شنيدند.

ــ من زني از زنان بهشت، شهادت مي‌دهم كه پس از نزول آيه « وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ ...» پيامبر، فدك را

به امر خدا به فاطمه بخشيد.

خليفه خلع سلاح شد:

 
ــ باشد، فدك از آن تو.

ــ بنويس!

ــ نياز به...

ــ بنويس!

و خليفه نوشت كه فدك از آن زهراست.

تمام؟ نه، عمر وارد شد:

ــ چه كردي ابوبكر؟

ــ هيچ، فدك از آن فاطمه بود، گرفته بودم شاهد آورد، پس دادم. عمر نوشته را از شما گرفت، بر آن آب

دهان انداخت و آن را پاره كرد. بند دل ما را. كاش من درون سينه‌تان بودم و به جاي آن جگر نازنينتان

مي‌سوختم. كاش شما دختر پيامبر نمي‌بوديد، كاش فاطمه نمي‌بوديد، كاش اينقدر خوب نمي‌بوديد،

كاش اينقدر عزيز نمي‌بوديد كه دل ما اينقدر آتش نمي‌گرفت.

اشك در چشمان شما نشست ولي سكوت كرديد. هيهات از اين سكوت و صبوري!

امير مؤمنان علي، آهي از سر درد كشيد و گفت:

ــ چرا چنين مي‌كنيد؟

گفته شد:

ــ شهود كم‌اند، بايد بيشتر شاهد بياوريد.

امام علي رو به ابوبكر كرد و فرمود:

ــ اگر مالي در دست كسي باشد و من ادعا كنم كه آن مال از من است، تو از كداميك شاهد طلب

مي‌كني؟ از آن كه مال در دست اوست و ذواليد است يا من كه ادعا مي‌كنم.

ابوبكر گفت: حكم اسلام اين است كه بايد از مدعي، شاهد طلب كرد نه از آنكه مال در دست اوست.

علي فرمود:

ــ پس چرا از فاطمه شاهد مي‌خواهي در حاليكه فدك در تملك و تصرف او بوده است.

ابوبكر در مقابل اين برهان روشن از پاي درآمد و سكوت كرد ولي عمر با جسارت جواب داد:

ــ علي! رها كن اين حرف‌ها را، فدك را پس نمي‌دهيم.

علي، كوه استوار حلم فرمود:

ــ اِنّا للهِ وَ اِنّا اِلَيْهِ راجِعُون ... وَ سَيَعْلَمُ الَّذين ظَلَمُوا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُون.

به يقين آنها هم مي‌دانستند كه علي براي حفظ اصل اسلام، مأمور به سكوت است وگرنه هيچگاه تا

بدين پايه جرأت جسارت نداشتند.

بانوي من! وقتي به خانه بازگشتيد، گريه امانتان را ربود، آنچنانكه صداي ضجه‌تان فضاي خانه را پر كرد.

پدرتان را صدا مي‌زديد و از حاكميت جور، شكوه مي‌كرديد.

 
ناگهان تصميم غريبي گرفتيد. اعلام كرديد كه به مسجد مي‌رويد و سخنراني مي‌كنيد. آخرين حربه‌اي كه

در دست مظلوم مي‌ماند، اظهار مظلوميت است و افشاگري.

باشد تا حجت بر همگان تمام شود. آنها كه خود را به خواب زده‌اند، بيدار نمي‌شوند، اما شايد آنها كه به

خواب برده شده‌اند تكاني بخورند. هر چند وقتي كه خورشيد ولايت، محبوس خانه شده است، شب

جاودانه است و خواب، مستمر.

اما وَما عَلَي الرَّسُولِ اِلاّ الْبَلاغ.

خبر مثل رعد در فضاي مدينه پيچيد و شهر را لرزاند.

 

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

 

شهادت بی بی حضرت زهرا س

 

 

 

خشم فاطمه سلام الله عليها

ــ فاطمه به مسجد مي‌آيد!

ــ دخت پيامبر مي‌خواهد سخنراني كند!

ــ احتمالاً ماجراي غصب خلافت است.

ــ شايد ماجراي غصب فدك باشد.

ـ برويم.

مسجد به طرفة العيني غلغله شد. مهاجرين و انصار از هم‌ پيشي مي‌گرفتند. كودكان بر دوش مردان قرار

 گرفتند تا يادگار پيامبر را به محض ورود ببينند. انگار جمعيت مي‌خواست ديوارهاي مسجد را درهم

بشكند يا لااقل عقب براند.

خليفه مصلحت نمي‌ديد منعشان كند و بيداري مردم و رسوايي خويش را دامن بزند. خود و اعوان و انصارش

 در مسجد پخش شدند تا رشته كار از دستشان در نرود و طوفان دردهاي شما، تخت بي‌بنيان خلافت را

از جا نكند.

آرام اما باشكوه و وقار از خانه درآمديد. چون پا گذاشتن ماه در عرصة آسمان، اين شما بوديد يا پيامبر كه

بر زمين مي‌خراميديد!؟ همه گفتند: انگار پيامبر زنده شده است. شبيه‌ترين فرد ـ حتي در راه رفتن ـ به

پيامبر.

زنان بني‌هاشم، چون ستارگان شب تيره، دور ماه وجودتان را گرفتند و جلال و جبروتتان را تا مسجد

همراهي كردند.

وقتي شما قدم به مسجد گذاشتيد، نفس در سينة مسجد حبس شد، در پشت پرده‌اي كه به دستور

شما آويخته شده بود، قرار گرفتيد و مدتي فقط سكوت كرديد. سكوتي كه يك دنيا حرف در آن بود. و آنها

كه گوش شنيدن اين سكوت را داشتند، ضجه زدند.

بغضي كه راه گلوي شما را گرفته بود، جز با گريه كنار نمي‌رفت. گريه شما بغض مسجد را تركاند. مسجد

 يكپارچه ضجه و ناله شد.

و بعد سكوت كرديد، سكوتي كه عطش را دامن مي‌زند و تشنگي را صد چندان مي‌كند و ... لب به سخن

 گشوديد:

بسم الله الرّحمن الرّحيم

سپاس خداي را بر آنچه انعام فرموده و شكر هم او را بر آنچه الهام نموده و ثنا و ستايش بر آنچه از پيش

 ارزاني داشته.

حمد به خاطر همه نعمت‌ها و مواهب و هدايايي كه پيوسته بشر را احاطه كرده و پياپي از سوي او بر

انسان نازل شده.

شمارة آنها از حوصلة عدد بيرون است و مرزهاي آن از حد جبران و پاداش فراتر و دامنه آن تا ابد از حيطة

 ادراك بشر گسترده‌تر.

مردمان را ندا داد تا با شكر استمرار و ازدياد نعمت را طلب كنند. و ستايش خلايق را با افزايش نعم خويش

 برانگيخت و دعا را وسيله افزوني نعمت‌ها قرار داد.

و شهادت مي‌دهم به «لا اله الا الله» خدايي كه هيچ شريكي برايش متصور نيست.

كلمه‌اي كه تأويل آن اخلاص است و دلها به آن گره خورده است و انديشه‌ها از آن روشني يافته است.

خدايي كه چشم‌ها را توان ديدن او نيست و زبان‌ها را قدرت وصف او نه.

خدايي كه بال وهم و انديشه و خيال، تا اوج درك ذاتش نمي‌رسد.

اشياء را آفريد بي‌آنكه پيش از آن چيزي موجود باشد و آنها را با قدرت و مشيتش بي‌هيچ قالب و مثالي

 تكوين فرمود، بي‌آنكه به خلقت آن محتاج باشد، يا در آن فايدتي بجويد، مگر تثبيت حكمتش و هشيار

كردن خلايق بر طاعتش و اظهار قدرتش و رهنمايي مردم به عبوديتش و عزت بخشيدن به دعوتش.

سپس ثواب را در مقابل طاعت و عقاب را در برابر معصيت قرار داد تا بندگان از خشم و انتقال و عذابش به

 سوي جنات رحمتش شتاب بگيرند.

و شهادت مي‌دهم كه پدرم محمد، بنده و رسول خداست.

و خداوند او را انتخاب كرد پيش از آنكه به سوي مردم گسيل دارد و نامزد رسالتش كرد پيش از آنكه او را

 بيافريند و او را برگزيد و برتري بخشيد، پيش از آنكه مبعوثش كند.

آن هنگام كه بندگان در عالم غيب پنهان بودند و در سر حد عدم و در هاله‌اي از ترس و وحشت و ظلمات

 سير مي‌كردند.

از آنجا كه خداوند علم و احاطه و معرفت به عواقب امور و حوادث روزگار و منزلگاه مقدرات داشت، او را

برانگيخت تا كار خدايي خويش را به اتمام رساند و حكم قطعي خويش را امضا كند و مقدّرات حتمي‌اش را

 نفوذ بخشد.

پس محمد رسول خدا با امتهايي مواجه شد، فرقه فرقه شده در مقابل آئين‌ها و زانو زده در مقابل آتش‌ها

 و فرو افتاده در مقابل بت‌ها و گرفتار آمده در دام انكار خدا.

پس خداي تعالي با محمد تاريكي‌ها را روشن كرد و تيرگيهاي ابهام را از دلها زدود و ابرهاي سياه را از

 مقابل ديده‌ها كنار زد.

پيامبر كمر به هدايت مردم بست و آنها را از گمراهي نجات بخشيد و نور بصيرت بر چشمهاي تاريكشان

پاشيد و آنها را به سوي دين محكم و استوار سوق داد و به صراط مستقيم فرا خواند.

تا اينكه خداوند او را به اختيار و رغبت و ايثار او و با دست رأفت خويش به سوي خود برد.

پس محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ اكنون از شرّ اين دنيا در آسايش است و گرد او را فرشتگان نيكوكار فرا

گرفته‌اند و خشنودي پروردگار غفار بر او سايه افكنده و همجواري خداوند جبار نصيبش گرديده.

درود خدا بر پدرم، پيامبر او و امين وحي او و برگزيدة او و منتخب و مرضّي او.

و سلام و رحمت و بركت خدا بر او.

التماس دعا

 زسیل اشک چو نخل خمیده بر لب جویم

چه خوش بود بنشینم زعمر دست بشویم

 

فراق و  درد و غم غصه  و ملال و مصیبت

هجوم آورد از شش چهت هماره به سویم

 

گرفته هر نفسم را هزار درد نگفته

نه آن نفس که بنالم نه آن زبان که بگویم

 

بخاطر دل یارم کنم سکوت وگرنه

هزار ناله رود بر فلک زهر سر مویم

 

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

یا حضرت زینب س

میلاد حضرت زینب س شیر زن دشت کربلا بر شما

 عاشقان مبارک

 

خیزید که گلزار ولا را ثمر آمد

در خانه خورشید هدایت قمر آمد

از دامن صدیقه بتول دگر آمد

آئینه پیغمبرومام و پدر آمد

محبوبه حق روح عبادات خوش آمد

ناموس خدا عمّه سادات خوش آمد

بُشری که خدا کوثر دیگر به علی داد

و زبحر شرف گوهر دیگر به علی داد

با حُسن دو مه.اختر دیگر به علی داد

بعد از دو پسر دختر دیگر به علی داد

محبوبه ذات احد ذوالمنن است این

سرتا به قدم آینه پنج تن است این

مه خنده زد و مهر دل آرای شبش خواند

خورشید.سماوات کمال و ادبش خواند

لبخند زد و آیه وحی از دو لبش خواند

پیغمبر اکرم زشرف زین ابش خواند

این زین اب و زین اُم و زین رسول است

مرآت خداتالی زهرای بتول است

نخلی که بود ریشه زگلزار الستش

کوهی که حوادث نتوان داد شکستش

مبهوت خدا دیده توحید پرستش

زبید که زند دست خدا بوسه به دستش

با آنکه به اصحاب کسا نور دو عین است

از لحظه میلاد نگاهش به حسین است

این است که زینب زپدر نام گرفته

دل ازدم عیسائی اش آرام گرفته

و زمهر رخش مهر فلک وام گرفته

خضر از یم جود و کرمش جام گرفته

دارد شجر نور شرار از یم نورش

صد موسی عمران شده مدهوش به طورش

پیغمبر اسلام بتول دگرش اوست

حیدر.یم سرشار ولایت گهرش اوست

زهرا س شجر عصمت و تقوا ثمرش اوست

شهر همه عشاق حسین ع است و درش اوست

این طفل نه. این لنگر کشتی نجات است

برخون خداوند حیات است حیات است

ای دختر والاگهر مادر قرآن

ای پرورشت داده چو جان کوثر قرآن

هم داور قرآنی و هم یاور قرآن

هم خواهر قرآنی و هم دختر قرآن

دین و شرف و عصمت و ایمان به تو نازد

بالله قسم عترت و قرآن به تو نازد

تو زنده کن صلح و قیام حسنینی

با خطبه خود روح پیام حسنینی

تو صاحب اجلال و مقام حسنینی

در خانه پس از فاطمه س مام حسنینی

امروز نه. فردا نه. که تا صبح قیامت

با همّت تو میوه دهد نخل امامت

روشنگر چشم و دل پیغامبری تو

همسنگر ما در به دفاع پدری تو

مانند حسن از همگان خوب تری تو

دریاری اسلام. حسین دگری تو

ای برده نماز شبت از مرغ سحر دل

مانند حسین بن علی جای تو در دل

تو ماه فروزنده هفتاد ستاره

خورشید تو در کوفه درخشید دوباره

تو از دل محمل به رخش گرم نظاره

او از سرنی داشته به سوی تو اشاره

دادید به هم جان و ربودید زهم دل

می سوخت زداغ غمتان نیزه و محمل

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

در فراق یار

 

کسی که دل به توداد اعتنا به جانش نیست

نه اعتناش به جان کار با جهانش نیست

  

به دین زنده ما مرده بایدش گفتن

کسی که صحبت عشق تو بر زبانش نیست

زبوستان جنان دست می کشد آدم

گلشن توئی و نیازی به بوستانش نیست

چگونه بی تو نسوزد هماره مرغ دلم

که غیر شعله آتش در آشیانش نیست

بیا چو موسی عمران ببین چه می گذرد

به گله ای که شبان دارد و شبانش نیست

چگونه آب نگردد زغصه آن که مدام

به دیده اشک روان دارد و روانش نیست

بیا که نای زمان بی تو یا امام زمان

به غیر ناله با صاحب الزمانش نیست

بیا به گلشن دین آبیار باش که آب

به غیر خون شهیدان باغبانش نیست

بیا بپرس چرا مادر جوان مرگت

نشان زتربت پنهان بی نشانش نیست

بیا به غربت زهرا تو گریه کن دل شب

که زائری به سر تربت نهانش نیست

مدینه باغ بهار بهشت وحی خداست

چرا خبر زگل و غنچه خزانش نیست

بیا که میثم بی دست و پا به دار فراق

به غیر ناله الغوث و الامانش نیست

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

سال نو مبارک

سال ظهور آقا انشاالله

 

سلامتي , سعادت , سيادت , سرور , سروري , سبزي ,

 سرزندگي

هفت سين سفره زندگيتان باشد.

میلاد انوار الهی

میلاد  دو  نور آسمانی 

 پیامبر  ختمی مرتبت رسول اکرم ص  و رئیس مدهب شیعه امام صادق ع

بر شما دوستداران اهل بیت عصمت و طهارت مبارک باد

.........................................................................

فلک امشب زمین مکّه را از دور می بوسد

ملک مهد محمّد ص را بموج نور می بوسد

بفرمان خدا خاک درش را حور می بوسد

مسیح از عالم بالا کلیم از طور می بوسد

 

احادیثی از پیامبر اکرم ص

 

فرزند آدم ، آنچه حاجت تو را رفع كند در دسترس خود داري و در پي آنچه تو را به طغيان وا مي دارد روز

ميگذاري ، به اندك قناعت نميكني و از بسيار سير نمي شوي .

هرکس آبروی مؤمنی را حفظ کند، بدون تردید بهشت بر او واجب شود.

از نفرين مظلوم بپرهيز زيرا وي به دعا حق خويش را از خدا ميخواهد و خدا حق رااز حق دار دريغ نميدارد

عبادت هفتاد جزء است و بالاترین و بزرگترین جزء آن کسب حلال است.

غيبت كردن در متلاشي كردن دين انسان ، از بيماري خوره در داخل بدن او كارگرتر است.

احادیثی از امام صادق ع

مؤمن نبايد در جايي حاضر شود كه معصيت خدا مي شود و او قادر بر جلوگيري و نهي از منكر نيست .

روز و شب را در انتظار صاحبت(امام زمان "عج" ) سپری کن

هیچ بنده مومنی نیست جز اینکه در قلب او دو نور وجود دارد: نور بیم و نور امید

صبر نیکوکاری بردباری و خوش خلقی از صفات پیامبران است.

از كسي كه مي‌ترسي دست رد به سينه ات بزند چيزي مخواه.

خدا به شخص خوش اخلاق ثوابی میدهد که در ردیف ثواب مجاهد در راه خداست

 

التماس دعا

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

در فراق یار

نشاط عید هم از دوریت غم انگیز است  

بیا  اگر   تو   نباشی  بهار  پائیز   است

چگونه  خنده  کند  آنکه  در  فراق رخت

همیشه کاسه چشمش زاشک لبریز است

به رونمای جمالت چه آورم با خود

که جان هر دو جهان در بهاش ناچیز است

سحر گهان که تو را می زنم صدا  مهدی

زنکهت  نفسم  صبح  عطر  آمیز است

لبی  که وصف تو گوید چو صبح  خندانست

دلی  که یاد  تو باشد  چو گل  سحر خیز است

چگونه کوه گناهم  زپا در  اندازد

مرا  که رشته  مهر تو دست  آویز  است

خط  امان  من از فیض  دست بوسی تو است

چه  بیم دارم اگر  تیغ  آسمان تیز  است

جحیم  با تو بهشت  گل است  میثم را

بهشت  اگر تو نباشی ملال انگیز است

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج

 

صلوات 

 

عید بزرگ غدیر مبارک

عید  بزرگ غدیر  مبارک

 

وادی تفتیده صحرا و گرما بیش از حّد

منبر از چوب جهاز اشتران گوینده احمد (ص)

مستمع حجاج و عنوان سخن فرمان سرمد

داده انصار و مهاجر را ندا شخص محمّد (ص)

 

 

 

کی بقاتان آرزویم وی گرائیده به سویم

بشنوید اینک بگویم هر که من مولای اویم

خوانده مولا ار برای او علی شیر خدا را

 

 

 

 

گر به قدر عمر دنیا کس کند حق را عبادت

روز و شب او را بود ذکر و نماز و روزه عادت

در صفا و مروه اش حاصل شود فیض شهادت

بی تولای علی هرگز نمی بیند سعادت

 

 

دشمن دادار باشد کافری غدّار باشد

حق از او بیزار باشد تا ابد در نار باشد

یا رب از خطّ ولای او جدا مگذار ما را

 

 

ای مهاجر ای همه انصار پاک و حق پرستم

خوب می دانید یاران من همان پیغمبر هستم

کز پی ارشادتان بت حق از اول عهد بستم

این علی ع که دست خیبر گیر او باشد بدستم

 

 

پای تا سر داور است این هستی پیغمبر است این

مسلمین را رهبر است این حیدر است این حیدر است این

خوب بشناسید این تنها وصی مصطفی را

 

 

 

این علی ع مخلوق اول بوده خلاّق مبین را

این علی ع پیش از خلایق خوانده رب العالمین را

این علی ع دارد زمام آسمان ها و زمین را

این علی ع استاد و مرشد بوده جبریل امین را

 

 

 

این علی ع حق الیقین است این علی ع حبل المتین است

این علی ع فتح المبین است این علی ع حصن حصین است

این علی پیش از ولادت بوده رهبر انبیا را

 

 

 

این علی ع با حق و حق بر گرد او گردد هماره

این علی ع از حق و حق از او نمیگیرد کناره

این علی ع از خاک بر افلاکیان دارد نظاره

این علی ع جان گیرد و جان می دهد با یک اشاره

 

 

 

این علی ع غیب و شهود است این علی ع شمع وجود است

این قعود است این رکوع است این سجود است

این علی ع کامل کند با مهر خود دین شما را

 

بی ولای مرتضی نخل عبادت بر ندارد

آتش است و حاصلی جز دود و خاکستر ندارد

بی کس است آن کس که در روز جزا حیدر ندارد

سرفراز است آن که دست از دامن او بر ندارد

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

 

صلوات

 

میلاد امام هادی ع

 

 

علی بن محمد ملقب به هادی دهمین امام شیعیان بود.نام امام دهم ،"على" و كنیه آن حضرت

"ابوالحسن ثالث" است ("ابوالحسن ماضى" نیز گفته شده است) . مشهورترین القاب ایشان "هادى" و

"نقى" است . پدرش محمد تقی ملقب به جواد می‌باشد. درسال ۲۱۴ هجری در محلی به نام صربا در

نزدیکی مدینه به دنیا آمد. او در زمان کشته شدن پدرش هفت ساله بود. مادر گرامى آن حضرت، "سمانه

 مغربیه" نام داشت كه از زنان فاضله عصر خود بود و بسیار روزه مستحبى مى‏گرفت .

 

امام هادى علیه السلام در وصف مادر گرامى خویش فرمودند: "مادرم آشنا به حق من و از اهل بهشت

است . شیطان به او نزدیك نمى‏شود و آزار ستمگران به او نمى‏رسد و خداوند حافظ او است

 

مدّت امامت آن حضرت 33سال بود. سیاست علی بن محمد (هادی) ادامه همان سیاستی بود که از

زمان موسی کاظم شروع شده بود. در دوره عباسیان و هم‌زمان با معتصم، واثق، متوکل، منتصر،

مستعین و معتز عباسی زندگی کرد. حدود بیست سال در مدینه زندگی کرد و سپس به اجبار خلیفه

عباسی به سامرا تبعید شد و همانجادر سن چهل سالگی به دستور خلیفه کشته شد.متوكّل (دهمین

خلیفه عبّاسى) آن حضرت را به وسیله "یحیى بن هرثمة بن اعین" از مدینه به شهر "سامرا " احضاركرد و

 آن حضرت در سامرا سكونت نمود تا به شهادت رسید. قبر او در همان مکان می‌باشد. از علی بن محمد

دعای جامعه کبیره به جای مانده‌است.

 

 

از آنجا كه ایشان و فرزندشان امام حسن عسكرى - علیهماالسلام- در محله‏اى از سامرا به نام

"عسكر" (یعنى لشكر و سپاه) سكونت داشتند (و در حقیقت تحت نظر بودند)، به آن دو بزرگوار لقب

"عسكرى" نیز داده بودند .

 

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

 

 

 

میلاد چشم و چراغ و امید ملت ایران امام رضا ع

 

سالروز ميلاد با سعادت هشتمين اختر تابناك

آسمان امامت و ولايت علي ابن موسي الرضا به

عموم مسلمانان بويژه شيعيان تبريك مي‌گويم

زادگاه
 امام علي بن موسي الرضا عليه السلام در مدينه منوره ديده به جهان گشود.

كنيه ها
ابوالحسن و ابوعلي

لقبها
رضا، صابر، زكي، ولي، فاضل، وفي، صديق، رضي، سراج الله، نورالهدي، قرة عين المؤمنين، مكيدة الملحدين، كفوالملك، كافي الخلق، رب السرير، و رئاب التدبير

 

مشهورترين لقب
مشهورترين لقب آن حضرت �رضا� است و در سبب اين لقب گفته اند: �او از آن روي رضا خوانده شد كه در آسمان خوشايند و در زمين مورد خشنودي پيامبران خدا و امامان پس از او بود. همچنين گفته شده : از آن روي كه همگان، خواه مخالفان و خواه همراهان به او خشنود بودند. سر انجام، گفته شده است: از آن روي او را رضا خوانده اند كه مأمون به او خشنود شد.

مادر امام
در روايتهاي مختلفي كه به ما رسيده است نامها و كينه ها و لقبهاي ام البنين، نجمه، سكن، تكتم، خيزران، طاهره و شقرا، را براي مادر آن حضرت آورده اند.

زاد روز
درباره روز، ماه و سال ولادت و همچنين وفات آن حضرت اختلاف است.
ولادت آن حضرت را به سالهاي (148 و 151 و 153ق) و در روزهاي جمعه نوزدهم رمضان، نيمه همين ماه، جمعه دهم رجب و يازدهم ذي القعده ناميده اند.

فرزندان
گرچه كه نام پنج پسر و يك دختر براي ايشان ذكر كرده اند، اما چنان كه علامه مجلسي مي گويد: حداكثر تنها از جواد به عنوان فرزند او نام برده اند.
به دسيسه مامون و با  سم او به شهادت رسيد و پيكر مطهر او را در طوس در قبله قبه هاروني سراي حميد بن قحطبه طايي به خاك سپردند و امروز مرقد او مزار آشناي شيفتگان است.

مژده ای اهل رضا.روی رضا پیدا شد

جلوه حسن الهی به فضا پیدا شد

ضعفا!روی به گلزار ولایت آرید

که گل روی معین الضّعفا پیدا شد

 

غنچه نجمه به دامان سحرگاه شکفت

بوی گل در نفس باد صبا پیدا شد

 

علوی طلعت او آینه حسن خداست

بر همه آینه حسن خدا پیدا شد

 

اهل ایران همه جان از پی ایثار آرید

که ولی نعمت و مولای شما پیدا شد

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

صلوات 

مطالب خواندنی 3

امروز با صدای زنگ تلفن از خواب ناز خیلی ریلکس بیدار شدم .... بعد از کلی پر چونه بازی

دیگه خواب پریده بود. من هم گفتم به خودم بیام اینجا کمی مظلب بزنم ...  بریم  بریم

  همه با هم بریم

 

 

آيا مي دانستي که ادرار موش در زير اشعه ماوراء بنفش ميدرخشد و همين

 امر باعث ميشود که بازها بتوانند آنها را شکار کنند..

 

     خوب معلومه دیگه اگر اینجور نبود الان بازی  نبود جانم  زحمت

کشیدی .

 

آيا مي دانستي که پنجاه درصد از مردان و ده درصد از زنان جهان سيگارى

 هستند.

  کاش میگفتی چند تا شون هم میکشن هم ورزش میکنن.

 

آيا مي دانستي ايران از نظر ذخاير مس اولين کشور جهان مي

باشد.

   پس بگو چرا آفتابه ها مسی بود

 

آيا مي دانستي که سيب بيشتر از يک فنجان قهوه ميتواند صبحها خواب را از

 سر بپراند و انسان را آماده کار کند.

  از این دو تا بهتر زنگ تلفن جانم 

 

آيا مي دانستي که گاو نر کور رنگ است و فقط نسبت به حرکات شنلي که

 گاو باز در مقابل چشمانش

تکان ميدهد به خشم ميايد و ديگر فرقي نميکند که شنل به چه رنگي باشد

حالا فهمیدم چرا تو گاوها طلاق وجود نداره بیچاره گاو نر     

 

این هم عاقبت با زنگ تلفن بیدار شدن...

پایان ماه صیام

پایان ماه صیام

 

 

واحسرتا که طی شد ماه صیام یاران

ماهی که اشک می داد به چشم روزه داران

 

ماهی که بود خوشتر از عمر روزگاران

ماهی که ذکر بود هر صبح و شامگاهی

 

یا رب یا الهی یا رب یا الهی

 

 

ماهی که داد در آن نخل دعا ثمرها

ماهی که داده بودند بر گریه اش اثرها

 

ماهی که چشم من بود بیدار تا سحرها

امیدوار بودم بر من کنی نگاهی

 

یا رب یا الهی یا رب یا الهی

 

ماهی که باز کردی برما تو باب توبه

شد بر گناهکاران نازل خطاب توبه

 

پرونده های ما را شستی به آب توبه

باشد که تا نماند آثاری از گناهی

 

یا رب یا الهی یا رب یا الهی

 

ماهی که محفل ما سرگرم یا علی بود

در هر نفس علی بود در هر ندا علی بود

 

ذکر تمام یاران پیوسته یا علی بود

بالله قسم از این ماه خوشتر نبود ماهی

 

یا رب یا الهی یا رب یا الهی

 

بر در گهت الهی غیر از گنه ندارم

این نامه سیاهم این چشم اشکبارم

 

ماه صیام طی شد اما امیدوارم

بخشیده ای گناهم اشکم دهد گواهی

 

یا رب یا الهی یا رب یا الهی

 

امشب به این امیدم کز من گناه بخشی

از دوزخم رهائی با یک نگاه بخشی

 

ای آنکه هر دم از لطف کوهی به کاه بخشی

طاعات من در این ماه کمتر بود زکاهی

 

یا رب یا الهی یا رب یا الهی

عید بر شما عاشقان ولایت مبارک

 

صد شكر كه اين آمدو صد حيف كه آن رفت

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

 

 

صلوات 

 

مناجات استغفار

گنه کردی بیا می بخشمت گفتم که غفارم

تو با خود دشمنی کردی ولی من دوستت دارم

آخ که دیشب نماز عشام قضا شد خدایا آخه این چه مهمانی بود که

فرستادی دم افطاری برای ما؟

یک برادر ناتنی سنی که روزه هم نبود نماز مغرب را خوندم رفتم افطار بعد نشستم پای بحث و

ارشاد کردن یک وقت بعد از رفتن ایشان بود که فهمیدم وای نماز آن هم در ماه رمضان ...

میدونی چیکار کردم بعد از کلی استغفار رفتم در نت یک اتاق باز کردم مناجات با خدا گذاشتم...

چند نفری از شب زنده داران هم آمدند تا نزدیک نماز صبح از خدا می خواستم که منو ببخشه ...

آخه وضع مالی خرابه که بلند شم برم عرفات تازه شاید اجل مهلت نداد یا خدا دعوتم نکرد ...

یکی نیست بگه این شبها با خدا بودن را بذاری بری ....اصلا بگذریم .

خدا جون تا آخر ماه رمضانت با خود آقام امام سجاد (ع) هم ناله میشم برای تمام شدن این ماه...

یاد این روایت افتادم که یک شخص تاجری میره نزد امام معصوم میگه آقا مرا سفری در راه است...

اگر امکان دارد یک استخاره که آیا بروم در این ایام یا نروم به این سفر تجاری؟

آقا بعد از استخاره می فرماینند به این سفر نرو چون تو را زیانی خواهد رسید ...

بعد از مدتی آن شخص نزد امام آمده میگوید آقا من به آن سفر که فرموده بودید نروم رفتم و سود بسیاری هم نصیبم شد ...

 آقا سوال می کنند اتفاق خواصی برایت رخ نداد در این سفر؟

آن شخص می گوید فقط یک بار نماز صبحم قضا شد ...

امام می فرمایند: اگر بدانی چه خسارتی از این کار بر تو رسیده در مقابل آن سود دنیایی

 خود را ملامت خواهی کرد و برو از خدا طلب بخشش کن .

 

 

اگر من با تو بد بودم تو را دعوت نمی کردم

گشودم در که بر گردی ببینی لطف بسیارم

 

تو مهمان عزیزی بر من و من میزبان تو

چگونه میهمان نومید برگردد زدربارم

 

زبستر نیمه شب برخیز و اشکی ریز بر دامن

که با اشک شبت خاموش گردد شعله نارم

 

تو آن عبدی که در گرداب جرم و معصیت غرقی

من آن ربم که باشد دمبدم لطف و کرم کارم

 

بجز نومیدی از عفوم ببخشم هر گناهی را

امید آور امید آور که از یِاّس بیزارم

 

عذاب و عفو باشد هر دو تحت اختیار من

توان سوزانمت اما به بخشیدن سزاوارم

 

تو دائم غافل و من آنی از تو نیستم غافل

تو خواب و من زلطف و مرحمت پیوسته بیدارم

 

به بازار محبت اشک باشد بهترین کالا

که هر یک قطره را با یک یم رحمت خریدارم

 

اگر فردا بپرسند از تو ای میثم چه آوردی

بگو دستم تهی اما محّب آل اطهارم

خدا جان این صفات بخشندگیت من را امیدوار کرده.العفو العفو العفو

شما عزیزان هم از خدا بخواهید تا از سر تقصیرات من بگذره

شتر دیدی ندیدی...

التماس دعا

 

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

 

صلوات

  

عدل مجسم کشته شد

وای علی کشته شد

 

 

به کدامین گناه کشته شد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

دردا که از فرق تو خون بر خاک دادند

پیشانیت را تا به ابرو چاک دادند

 

اعمال صبح قدر را آغاز کردند

از فرق خونین تو قرآن باز کردند

 

 

با آن همه خوبی که عمری از تو دیدند

سرو قدت را از ستم در خون کشیدند

 

در سجده حقت را ادا کردند افسوس

فرق منیرت را دو تا کردند افسوس

 

آهت شرر بر قلب سنگ خاره میزد

خون از سر نورانیت فوّاره میزد

 

ای کشته در محراب از فرط عدالت

خوش بر شما دادند پاداش رسالت

 

از تیغ زهر آلوده و از ضرب سیلی

روی تو گلگون. روی زهرا گشت نیلی

 

روزی که با هم در سقیفه عهد بستنند

فرق تو و پهلوی زهرا را شکستند

 

تشییع تو تشییع زهرا شد شبانه

هم دفن تو هم دفن او شد مخفیانه

 

این راز در دامان صحرا بود مخفی

هم دفن تو هم دفن زهرا بود مخفی

 

 

قبر تو ای تا صبح روز حشر مظلوم

آخر برای دوستانت گشت معلوم

 

دردا که یاران عقدهِ دل وا نکردند

چون قبر زهرای تو را پیدا نکردند

 

 

اینک زجا خیز و به جسم شیعه جان ده

آن تربت گم گشته را بر ما نشان ده

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

 

صلوات

 

میلاد کریم اهل بیت امام حسن مجتبی (ع )

 

میلاد باسعادت سبط اکبر پور حیدر فرزند زهرای اطهر کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام راخدمت آقا امام زمان (عج) وتمامی شیعیان و شما محبین آن حضرت تبریک وتهنیت عرض میکنیم.

با یک خاطره شروع کنم

 

هر سال که میلاد آقام امام حسن( ع) نزدیک میشه

 خاطرات این ایام که ایران بودم زنده میشه برام

 تو پایین شهر که بودیم  نان صلواتی در شب و روز میلادآقا بود

 خیلی ها آن دو روز میهمان خوان گسترده امام حسن (ع)

میشدند .

وقتی تقی به توقی خورد یعنی قسمت شد ما هم

 بالا شهری بشیم کار ما هم شروع شد ...

 

جانم براتون بگه خوردیم بطور چند تا بچه هیئتی

 باحال که خیلی دوستان خوبی از آب در آمدن

سال اولی که ماه رمضان را در بالا شهر در میان

افراد بی درد شروع کردیم به روزه گرفتن از

دوستان سوال کردم :

آیا اینجا شب میلاد نان صلواتی میدنند؟

 نانوائیها گفتنند: نه

 پیشنهاد دادیم و گرفت همه قبول کردند .

شروع کردیم به پول جمع کردن از دوستان و اهالی

 محل

 یک شب مانده بود رفتیم دم چند تا از نانوائیهای محل ...

گفتیم آمدیم پول یک فر از پخت فردا شب میلاد را

 به شما بدهیم تا شما هر کسی آمد نان خواست

 بجای پول از ایشان

تقاضای یک صلوات کنید

 بگذریم پدرمان در آمد به بعضی از شاطرها بفهمانیم ولی

چندتا از صاحبهای دکان کلی کمک کردند خدا خیر شون بده ...

بعد رفتیم پلاکارد دادیم

نوشتند: در این مکان نان صلواتی داده می شود و

 شما عزیزان

امشب میهمان امام حسن مجتبی( ع) هستید.. .

سال اول به سه تا نانوائی رسید پولمان...

سالهای بعدی هی اضافه میشد دیگه بعضی از

نانوائی ها پول از ما قبول نمی کردنند خودشان

 بانی شده بودنند ...

و اما این رسم از کجا آمده در روایات آمده که آقا

امام حسن( ع) همیشه در منزلشان سفره می انداختند و به فقرا

طعام می دادنند...

 کریم اهل بیت یکی ار القاب آقا بود ...

انشاءلله آقامون یک عنایتی کنند یک گوشه چشمی

 به ما هم بکنند ما رو هم مهمان خوان پر کرامت

خودشان کنند.

آخ که چه صفائی داره میزبان آقا امام حسن( ع)

باشه غذا ها بهشتی کنار ائمه بشینی به

سیماشان نگاه کنی با آن عزیزان افطار خود را

باز کنی ...

از همه دوستان التماس دعا خیر

 

 

به خنده می رسد از مهر با مداد ندا

که ماه فاطمه شد در مه خدا پیدا

به بوستان رسالت گلی شکفت امشب

که آفتاب به لبخند گفت صّل علی

 

مه ضیافت الله و چشم مهمانان

زآفتاب رخ میزبان گرفت صفا

یسبحون له الحمد روی خویش امشب

گشود حضرت سبحان ربی الاعلی

 

قسم به قدر که برتر زشام قدر بود

شب ولادت او از برای اهل ولا

به شکر مقدم او عاشقان حق دارند

صلوه و صوم و مناجات و شور و حال دعا

از آن مه رمضان شد مه هدیّ للّناس

که جلوه کرد در آن آفتاب برج هُدا

از آن به فضل و شرف اول است ماه صیام

که پا نهاد در آن پیشوای دوّم ما

 

مهی که گشته کتاب خدا در آن نازل

گشود سینه به شوق جمال آن مولا

فرشته خنده بزن فاطمه شده مادر

ملک به وجد در آن مرتضی شده بابا

خدا به فاطمه و مرتضی حسن داده

حسن که آینه مصطفی است سر تا پا

حسن که روح دو گیتی یه مهر او زنده

حسن که جان دو عالم شود ورا بفدا

 

حسن جود و حسن خلقت و حسن طینت

حسن خصال و حسن سیرت و حسن سیما

به خورد سالی از سّر غیب گفت سخن

به شیر خواری در مهد ناز خوانده دعا

نسیم مشک برای فرشتگان می برد

دمی که موی ورا شانه می زدی زهرا

پدر چو حیدر و مادر چو فاطمه باید

که این چنین پسر آید به عرصه دنیا

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

 

صلوات

 

پیشواز طلوع ماه صیام

دعوت به میهمانی ......از طرف خداوند الرحمن و الرحیم

 

 

 

عاشقان ماه  خدا  باز   آمد

باب  رحمت   همه   سو باز  آمد

 

ماه توبه   مه  غفران  مه   نور

مه   شوق  و  مه   عشق  و  مه   شور

 

ماه  از   خویش  جدا  گردیدن

ماه  وصل   به   خدا   گردیدن

ماه  قدری   که  بود   قدرش  گم

ماه   میلاد  امام   دوم

 

ماه  مهمانی   حی ازلی

ماه  سر  مستی  عشاق  علی 

ماه  تسبیح   سرودن بر  لب

ماه   بیدار  دلان  در  دل  شب

 

 

ماه  از  اشک  درون   را  شستن

خویش  گم  کرده   خدا  را جستن

ماه  سر  تا  به  قدم  ذکر   شدن

روشن  از  روشنی  فکر   شدن

 

 

به  چه  خوش  گفت  رسول  منّان

جمعه  آخر  ماه  شعبان

که  مه  حق  به   شما  رو  آورد

رحمت   و  فیض زهر  سو  آورد

 

به چه  ماهی  که  برای  امت 

رحمت   و  مغفرت است و  برکت

کرد  با  منطق  شیرین  تشریح

که  نفس  هاست  در  این  مه  تسبیح

 

 

صومتان  هست  سعادت  این  ماه

نومتان   نیز  عبادت   این  ماه

 

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

 

صلوات

 

میلاد نور الهی

اي شب قدر نهان فاطمه

 

مهدي صاحب زمان فاطمه

 

اي که خورشيد از تو باشد آيه اي

 

يوسف از زيبايي تو سايه اي

 

اي که مور تو سليماني کند

 

خار تو تفسير قرآني کند

 

اي که عزت از تو مي گردد تمام

 

اي که هستي بهترين حسن ختام

 

انبيا پروانه اي و شمع تو

 

چهارده معصوم را يک جمع تو

 

اي قدم هايت صراط المستقيم

 

خاک بوست بوده جبريل از قديم

 

خوي تو خلق عظيم مصطفي است

 

خون تو از چشمه خون خداست

 

 

پلک چشمان تو ستار العيوب

 

اشک شبهاي تو غفار الذنوب

 

خان تو بهر دل آرايي بس است

 

هجر تو از بهر شيدايي بس است

 

با دمت اموات احيا مي کني

 

استجابت را تو امضا مي کني

 

سفره احسان تو بي منتهي

 

ميزبان سفره ات ذکر و دعا

 

اي نفسهاي تو سلمان آفرين

 

اي سخنهاي تو قرآن آفرين

 

نور خود بر تفکر مي کند

 

سوره حمدت تشکر مي کند

 

آيه الکرسي زتو زينت گرفت

 

آل عمران هم ز تو قيمت گرفت

 

سوره انعام شد يک نعمت ات

 

مائده يک لقمه پربرکت ات

 

سوره توبه ز هجرت ندبه کرد

 

تا که خود را باب شهر توبه کرد

 

سوره اسرا ز تو شد تاج عشق

 

ديدن رخسار تو  معراج عشق

 

سوره کهف آمده با سوز و آه

 

تا مگر او را دهي بر خود پناه

 

السلام اي سوره نور نخست

 

سوره يس سلام حق به توست

 

سوره سجده به پايت سجده کرد

 

آمدي خلقت برايت سجده کرد

 

سوره يوسف بود شرح فراق

 

آيه هايش بر تو دارد اشتياق

 

سوره مريم به وصف مادرت

 

سوره طه حديث ديگرت

 

سوره جمعه بود مشتاق تو

 

گشته اي آرام دل عشاق تو

 

سوره والعصر نامي از شماست

 

نام زيباي تو سوگند خداست

 

 

شد نمازم سوره المومنون

 

خط مشي ات سوره الکافرون

 

سوره صف، صف نشين کوي تو

 

سوره حشر آمده هم خوي تو

 

سوره زيباي، تبت مو به مو

 

لعن و نفرين تو باشد بر عدو

 

مهديا سرپوش خشم حق تويي

 

صاحب الامر خدا مطلق تويي

 

اي اميد زندگي عالمين

 

اي صفاي روضه عشق حسين

 

اي بهار زندگي ميلاد تو

 

عشق بازي مي کنم با ياد تو

 

آرزو دارم من ماتم زده

 

تا بميرم در ميان مي کده

 

اسم تو باشد کنار اسم من

 

غسل ميت خود دهي بر جسم من

 

جاي هر چيزي به من ايمان بده

 

عشق قرآن را به من ارزان بده

 

اي گل پنهان شده مهدي بيا

 

نيمه شعبان شده مهدي بيا

 

 

 

 

تعجيل در فرج مهدي فاطمه (عج)

 

 

صلوات

  

میلاد امام حسین (ع )...حضرت عباس بن علی (ع)... حضرت امام زین العابدین (ع)

میلاد امام حسین (ع) سرور آزادگان عالم بر شما مبارک باد

 

امشب به بیت فاطمه رضوان گل افشانی کند

روح القدس مدحت گری.حورا غزل خوانی کند

گیتی به تن پیراهن از . انوار ربانی کند

شادی و غم با دل صفا پیدا و پنهانی کند

در سینه های سوخته آتش گلستانی کند

ریبد جهان هستی خود.یکباره قربانی کند

ریحانۀ ختم رسل فرزند زهرا آمده

آری حسین بن علی امشب بدنیا آمده

امشب به روی دست خود.قرآن گرفته فاطمه

امشب ز باغ آرزو.ریحان گرفته فاطمه

امشب ز دریای ولا.مرجان گرفته فاطمه

امشب ز داور گوهر ایمان گرفته فاطمه

امشب برای اهل دل .جانان گرفته فاطمه

امشب حسینش را به بر چون جان گرفته فاطمه

امشب در عاشورائیان بر پا شده شوری دگر

از خانه زهرا رود بر آسمان نوری دگر

 

میلادماه منیر بنی هاشم علمدار کربلا مبارک

 

جمال حق ز سر تاپاست عباس

به یکتائی قسم یکتاست عباس

شب عشاق را تا صبح محشر

چراغ روشن دلهاست عباس

اگر چه زاده ام البنین است

ولیکن مادرش زهراست عباس

خدا داند که در روز ولادت

امام خویش را میخواست عباس

بشوق دست و سر ایثار کردن

ز طفلی خویش را آراست عباس

علم در دست.مشک آب بر دوش

که هم سردار و هم سقاست عباس

بنازم غیرت و عشق و وفا را

که عطشان بر لب دریاست عباس

هنوز از تشنه کامان شرمگین است

از آن در علقمه تنهاست عباس

نه در دنیا بود باب الحوائج

شفیع خلق در عقباست عباس

چه باک از شعله های خشم دوزخ

که در محشر پناه ماست عباس

شفیعان چون به محشر روی آرند

بریده دست او همراه دارند

 

میلادامام عاشقان پور حسین بن علی امام سجاد(ع) مبارک

مرغ جان در سینه حق حق میکند

نطقم اعجاز فرزدق میکند

رقص کرده در تنم روح کمیت

وزدمم جوشیده مدخ اهل بیت

داشتم انس از ازل با درد عشق

بوده ام از شیرخواری مرد عشق

سجده آوردم به خاک حمیری

کرده ام از اهل معنی دلبری

ای ولی حق علی بن الحسین

ای حسین بن علی را نور عین

بلبلم کن تا نوا خوانت شوم

دعبلم کن تا ثنا خوانت شوم

السلام ای قاصد صحرای خون

حامل منشور عاشورای خون

ای چراغ وچشم مصباح الهدی

تا ابد بر کشتی دل ناخدا

قطب عالم مقتدای ساجدین

سیدالعباد.زین العابدین

زلف حورا رشته قنداقه ات

چشم رضوان خاک پای ناقه ات

 

ای سلام ما شب میلادتو ............... تا قیامت بر تو و اولاد تو

امام علی( ع)

میلاد مولود کعبه امام عالی اعلا امیر المومنین حیدر کرار کفو زهرای بتول وصی رسول خدا

بر همه شما عاشقان مبارک باد

 

 

 حضرت علي(ع) فرزند ابوطالب ده سال پيش از بعثت متولد شد و پس از شش سال در اثر قحطي که در مکه اتفاق افتاد بنا به در خواست پيغمبر اکرم (ص) از خانه پدر به خانه پسر عموي خود يعني پيامبر منتقل گرديد و تحت سرپرستي و پرورش مستقيم آن حضرت درآمد. پس از چند سال که پيغمبر اکرم (ص) به موهبت نبوت نايل شد و براي نخستين بار در (غار حرا) وحي آسماني به وي رسيد وقتي که از غار رهسپار شهر و خانه خود شد , شرح حال را فرمود ,  علي (ع) به آن حضرت ايمان آورد و باز در مجلسي که پيغمبر اکرم (ص) خويشاوندان نزديک خود را جمع و به دين خود دعوت نموده فرمود:

((نخستين کسي که از شما دعوت مرا بپذيرد خليفه و وصيه و وزير من خواهد بود , تنها کسي که از جاي خود بلند شد و ايمان آورد علي (ع) بود و پيغمبر اکرم (ص) ايمان او را پذيرفت و وعده هاي خود را درباره اش امضا نمود و از اين روي علي (ع) نخستين کسي است در اسلام که ايمان آورد و نخستين کسي که هرگز غير خداي يگانه را نپرستيد)).

  علي (ع) پيوسته ملازم پيغمبر (ص) بود تا آن حضرت از مکه به مدينه هجرت نمود و در شب هجرت نيز که کفار خانه آن حضرت را محاصره کرده بودند و تصميم داشتند آخر شب به خانه ريخته و آن حضرت را در بستر خواب قطعه قطعه نمايند , علي (ع) در بستر پيغمبر اکرم (ص) خوابيده و آن حضرت از خانه بيرون آمده رهسپار مدينه گرديد و پس از آن حضرت مطابق وصيتي که کرده بود , امانتهاي مردم را به صاحبانش رد کرده , مادر خود و دختر پيغمبر را با دو زن ديگر برداشته به مدينه حرکت نمود.

در مدينه نيز ملازم پيغمبر اکرم (ص) بود و آن حضرت در هيچ خلوت و جلوتي علي را کنار نزد و يگانه دختر محبوب خود فاطمه را به وي تزويج نمود و در موقعي که ميان اصحاب خود عقد اخوت مي بست او را برادر خود قرار داد.

علي در همه جنگها که پيغمبر اکرم شرکت فرموده بود حاضر شد جز جنگ تبوک که آن حضرت او را در مدينه به جاي خود نشانيده بود و در هيچ جنگي پاي به عقب نگذاشت و از هيچ حريفي روي نگردانيد و در هيچ امري مخالفت پيامبر (ص) را نکرد چنانچه آن حضرت فرمود:

((هرگز علي از حق و حق از علي جدا نمي شود)).

علي (ع) در روز رحلت پيامبر اکرم 33 سال داشت و با اينکه در همه فضايل ديني سرآمد و در ميان اصحاب پيغمبر ممتاز بود به عنوان اينکه او جوان است و مردم به واسطه خون  هاي که در جنگها پيشاپيش پيامبر اکرم (ص) ريخته با وي دشمنند از خلافت کنارش زدند و به اين ترتيب دست آن حضرت از شئونات عمومي به کلي قطع شد وي نيز گوشه خانه را گرفته به تربيت افراد پرداخت و 25 سال که زمان سه خليفه پس از رحلت پيامبر اکرم(ص) بود گذرانيده و پس از کشته شدن خليفه سوم مردم با آن حضرت بيعت نموده و به خلافت برگزيدند.

آن حضرت در خلافت خود که تقريبا 4 سال و 9 ماه طول کشيد سيرت پيامبر اکرم (ص) را داشت و به خلافت خود صورت نهضت و انقلاب داده به اصلاحات پرداخت و البته اين اصلاحات به ضرر برخي از سودجويان تمام مي شد و از اين رود عده اي از صحابه که پيشاپيش آنها عايشه , طلحه ,  زبير و معاويه بودند خون خليفه سوم را دستاويز قرار داده سر به مخالفت برافراشتند و بناي شورش و آشوب گري گذاشتند.

آن حضرت براي خوابانيدن فتنه جنگي با عايشه و طلحه و زبير در نزديکي بصره کرد که به جنگ جمل معروف است و جنگي با معاويه در مرز عراق و شام کرد که به جنگ صفين معروف است و يک سال و نيم ادامه داشت و نيز جنگي با خوارج در نهروان کرد و به جنگ نهروان معروف است . به اين ترتيب در ايام خلافت خود بيشتر مساعي آن حضرت صرف رفع اختلافات داخلي بود و پس از گذشت زمان کوتاه سحر روز نوزدهم ماه رمضان سال چهلم هجري در مسجد کوفه در سر نماز به دست ابن ملجم ملعون که از خوارج بود ضربتي خورده و در شب بيست و يکم همان ماه به شهادت رسيد.

در فراق یار

امام خمينى از ولادت تا رحلت

                                

      در روز بيستم جمادى الثانى 1320 هجرى قمرى مطابق با 30

    شهريـور 1281 هجرى شمسى ( 21 سپتامپر 1902 ميلادى) در

      شهرستان خمين   از توابع استان مركزى ايران در خانواده اى

        اهل علـم و هجرت و جهاد و در خـانـدانـى از سلاله زهـراى

     اطـهـر سلام الله عليها, روح الـلـه المـوسـوى الخمينـى پـاى بـر

                                 خـاكدان طبيعت نهاد .

                             
          او وارث سجاياى آباء و اجدادى بـود كه نسل در نسل در كار

   هـدايـت  مردم وكسب مـعارف الهى كـوشيـده انـد. پـدر بزرگـوار امام

        خمينـى  مرحوم آيه الـله سيد مصطفى مـوسـوى از معاصريـن

       مرحـوم آيه الـلـه  العظمـى ميرزاى شيـرازى (رض), پـس از آنكه

       ساليانـى چنـد در نجف  اشـرف علـوم و معارف اسلامـى را فـرا

       گرفته و به درجه اجتهـاد نايل  آمـده بـود بـه ايـران بازگشت و در

      خمـيـن ملجاء مردم و هادى آنان  در امـور دينـى بـود. در حـالـيكه

     بيـش از 5 مـاه ولادت روح الـلـه  نمى گذشت, طاغوتيان و خوانين

    تحت حمايت عمال حكومت وقت نداى حق طلبـى پـدر را كه در برابر

         زورگـوئـيهايشان بـه مقاومت بـر خاسته بـود, با گلـوله پاسـخ

        گفـتـنـد و در مـسير خمـيـن به اراك وى را بـه شهادت رسانـدنـد.

         بستگان شهيـد بـراى اجراى حكـم الهى قصاص به  .تهران (دار

      الحكـومه وقت) رهـسـپار شـدند و بر اجراى عـدالت اصـرار ورزيدند

                                   تا قاتل قصاص گرديد

     بديـن ترتبيب امام خـميـنى از اوان كـودكى با رنج يـتـيـمىآشـنا و با

     مفهوم شهادت روبرو گرديد. وى دوران كـودكـى و نـوجـوانى را تحت

      سرپرستى مادر مـومـنـه اش (بانـو هاجر) كه خـود از خاندان علـم

      و تقـوا و از نـوادگان مـرحـوم آيـه الـلـه خـوانسـارى ( صاحب زبـده 

       التصانيف ) بوده است. همچنيـن نزد عمه مـكـرمه اش ( صاحبـه

      خانم ) كه بانـويى شجاع و حقجـو بـود سپرى كرد اما در سـن 15

           سالگى از  نعمت وجـود آن دو عزيز نيز محـروم گـرديد .

     

                                                  قيام 15 خرداد

 

    ماه محرم 1342 كه مـصادف با خرداد بـود فـرا رسـيد. امام خمينى از

    ايـن فـرصت نهـايت اسـتفاده را در تحـريك مردم بـه قيام عـليـه رژيـم

                               مستبد شاه بعمل آورد .

         امام خمينى در عـصـر عاشـوراى سال 1383 هجرى قمـى( 13

     خرداد 1342شمسى ) در مـدرسه فيضـيـه نطق تاريخـى خـويـش را

                      كه آغازى بر قيام 15 خرداد بود ايراد كرد .

       در هميـن سخنرانى بـود كه امام خمـيـنى بـا صداى بلند خطاب به

      شاه فرمـود : آقا مـن به شما نصيحت مـى كنـم, اى آقاى شـاه ! اى

       جنـاب شاه! مـن به تو نيصحت مى كـنم دسـت بـردار از اين كارها,

       آقا اغـفـال مى كنند تو را. مـن مـيل ندارم كـه يـك روز اگر بـخـواهـند

       تـو بـروى, همه شكر كـنند ... اگر ديكـته مى دهند دسـتت و مى

      گـويند بخـوان, در اطـرافـش فكـر كـن .... نصـيحت مرا بـشـنـو ... ربط

        ما بـيـن شـاه و اسرائيل چيست كه سازمان امنيت مـى گـويد از

       اسرائـيـل حرف نزنـيـد ... مگر شاه اسـرائـيلـى است ؟ شاه فـرمان

       خامـوش كـردن قـيـام را صادر كـرد. نخست جمع زيادى از ياران امام

        خمينـى در شـامگاه 14 خرداد دستگيـر و ساعت سه نيمه شب

        ( سحـرگاه پانزده خـرداد 42 ) صـدها كماندوى اعـزامـى از مركز,

        منزل حضرت امـام را محاصره كردند و ايشان را در حاليكه مشغول

            نماز شب بـود دستگيـر و سـراسـيـمـه بـه تهـران بـرده و در

          بازداشــتگاه باشگاه افـسـران زنـدانـى كـردنـد و غروب آنروز به

      زندان قـصر مـنتقل نمـودنـد . صـبحگاه پـانـزده خـرداد خبـر دستگيرى

        رهـبـر انقلاب بـه تهـران, مـشهـد, شيـراز وديگـر شهرها رسيـد و

                          وضعيتـى مشـابه قـم پـديد آورد .

          نزديكترين نديم هميشگى شاه, تيمـسار حسيـن فردوست در

          خاطراتش از بكارگيرى تجربيات و همكارى زبـده ترين ماموريـن

          سـياسى و امـنيـتى آمريكا براى سركـوب قـيام و هـمچنيـن از

         سراسـيمگـى شاه و دربـار وامراى ارتـش وساواك در ايـن ساعـات

               پرده بـرداشـتـه و تـوضـيح داده است كه چگـونه شـاه و

               ژنـرالهـايـش ديـوانه وار فرمان سركـوب صادر مى كردند .

      امام خمينـى, پـس از 19 روز حبـس در زنـدان قـصـر بـه زنـدانـى در

                     پـادگـان نظامـى عشـرت آبـاد منتقل شـد .

    
         با دستگيرى رهبـر نهـضـت و كـشتار وحشيانه مـردم در روز 15

         خـرداد 42, قيام ظاهرا سركوب شد. امـام خمـينى در حبـس از

         پاسخ گفتـن بـه سئوالات بازجـويان, با شهـامت و اعلام ايـنكه

         هـيـئـت حاكمه در ايـران و قـوه قضائيه آنرا غـير قـانـونـى وفـاقـد

       صلاحـيت مـى داند, اجتـناب ورزيـد. در شامگاه 18 فـرورديـن سال

       1 343 بـدون اطلاع قـبـلى, امام خمينى آزاد و به قـم منتقل مـى

      شـود. بـه محض اطلاع مردم, شـادمـانى سراسر شهر را فرا مـى

      گيرد وجشنهاى باشكـوهى در مـدرسه فـيـضـيـه و شهـر بـه مـدت

      چـنـد روز بـر پا مـى شـود . اوليـن سالگـرد قـيام 15خـرداد در سال

    ۱۳۴۳  با صـدور بيانيه مـشتـرك امام خمـيـنـى و ديگر مراجع تقليد و

      بيانيه هاى جداگانه حـوزه هاى علمـيه گرامـى داشـتـه شـد و به

                  عنـوان روز عزاى عمـومـى معرفـى شـد.

      امـام خمـينـى در هـمـيـن روز ( 4 آبـان 1343 ) بـيانـيـه اى انقلابـى

     صادر كرد و درآن نـوشـت : دنـيا بـدانـد كه هر گرفـتارى اى كـه ملـت

     ايـران و مـلـل مسلمـيـن دارنـد از اجـانب اسـت, از آمـريكاست, ملـل

         اسلام از اجـانب عمـومـا و از آمـريكـا خصـوصـا متنفــر است ...

       آمـريكـاست كه از اسـرائيل و هـواداران آن پشتيبـانـى مـى كنـد.

       آمريكاست كه به اسرائيل قـدرت مـى دهـد كه اعراب مسلـم را

      آواره كند. افشاگرى امام عليه تصـويب لايحه كاپيتـولاسيون, ايران را

               در آبان سـال 43 در آستـانه قيـامـى دوبـاره قرار داد .

      سحرگاه 13 آبان 1343 دوباره كماندوهاى مـسلح اعـزامى از تـهـران

     , مـنزل امام خمـيـنى در قـم را محاصره كـردنـد. شگـفـت آنـكه وقـت

         باز داشت, هـمـاننـد سال قـبـل مصادف با نيايـش شبـانه امام

       خمينـى بـود .حضرت امام بازداشت و بـه هـمراه نيروهاى امـنـيـتى

            مـستقيما بـه فرودگاه مهرآباد تهران اعـزام و بـا يك فـرونـد

          هـواپـيـماى نظامى كـه از قبل آماده شـده بـود, تحت الحـفـظ

         مامـوريـن امـنيـتى و نظامى بـه آنكارا پـرواز كـرد. عـصـر آنـروز

    سـاواك خـبـر تـبـعـيـد امـام را بـه اتهام اقـدام عليه امنيت كشـور ! در

                            روزنـامه ها مـنتـشـر سـاخت.

      عليرغم فضاى خفقان موجى از اعتراضها بـه صـورت تـظـاهـرات در

           بـازار تهران, تعطيلى طولانى مدت دروس حوزه ها و ارسال

        طومارها و نامـه ها به سازمانهاى بيـن المللـى و مـراجع تقليـد

                                      جلـوه گـر شد.

       اقامت امام در تركيه يازده ماه به درازا كشيد در اين مدت رژيم شاه با

          شدت عمل بـى سابقه اى بقاياى مقاومت را در ايران در هـم

        شكـست و در غياب امام خمينى به سرعت دست به اصلاحات 

       آمريكا پـسند زد. اقـامت اجبارىدر تـركيـه فـرصتـى مغـتـنـم بـراى

          امـام بـود تا تـدويـن كتـاب بزرگ تحـريـر الـوسيله را آغاز كند.

    

          بازگشت امام خمينى به ايران

پس از 14 سال تبعيـد

 

     اوايل بهمـن 57 خبر تصميم امام در بازگشت بـه كـشور منتشر شد.

      هر كس كه مى شنيد اشك شوق فرو مى ريخت. مردم 14 سال

      انتظار كشيده بـودنـد. اما در عيـن حال مردم و دوستان امام نگـران

      جان ايشان بـودند چرا كه هنوز دولت دست نشانده شاه سر پا و

        حكومت نظامى بر قرار بود. اما امام خمينى تصميـم خويـش را

    گرفته و طى پيامـهـايى به مردم ايران گـفـته بـود مى خـواهد در ايـن

        روزها سرنـوشـت سـاز و خطير در كنار مردمـش باشد. دولت

      بخـتـيار با هماهنگى ژنرال هايزر فـرودگـاههاى كشـور را به روى

                             پـروازهـاى خـارجى بست.

         دولت بختيار پـس از چنـد روز تـاب مقـاومـت نـيـاورد و ناگزيـر از

         پذيرفتـن خـواست ملت شـد. سرانجام امام خمينـى بامداد 12

        بهمـن 1357 پـس از 14 سال دورى از وطـن وارد كشـور شـد .

    استقبال بـى سـابـقـه مـردم ايـران چنـان عـظـيـم و غـيـر قـابل انكـار

          بــود كه خبرگزاريهاى غربـى نيز ناگزير از اعـتـراف شـده و

                 مستـقـبـليـن را 4 تا 6 ميليون نفر برآورد كردند .

   

                        رحلت امام خمينى

وصال يار ... فراق ياران

 

        امام خمينى هـدفها و آرمانها و هـر آنچه را كه مـى بايــست

       ابـلاغ كنـد , گفته بـود و در عمـل نيز تـمام هستيـش را بـراى

        تحقق هـمان هـدفها بـكار گرفته بـود . اينك در آستـانه نيمه

     خـرداد سـال 1368 خـود را در آماده ملاقات عزيزى مى كرد كه

    تمام عمرش را براى جلب رضاى او صرف كرده بـود و قامتش جز

   در بـرابـر او , در مـقابل هيچ قدرتى خـم نشده , و چشـمانش جز

     براى او گريه نكرده بـود . سروده هاى عارفانه اش همه حاكى

    از درد فـراق و بيان عطـش لحظه وصال محبوب بـود . و اينك ايـن

        لحظه شكـوهمنـد بـراى او , و جانــكاه و تحمل ناپذير بـراى

      پيروانـش , فـرا مـى رسيد . او خـود در وصيتنامه اش نـوشـته

       است : با دلى آرام و قلبـى مطمئن و روحى شاد و ضميرى

     اميدوار به فضل خدا از خدمت خـواهران و برادران مرخص و به

   سـوى جايگاه ابــدى سفر مى كنـم و به دعاى خير شما احتياج

   مبرم دارم و از خداى رحمن و رحيـم مى خـواهـم كه عذرم را در

    كوتاهى خدمت و قصـور و تقصير بپذيـرد و از مـلت امـيدوارم كه

       عذرم را در كـوتاهى ها و قصـور و تقصيـرها بـپذيـرنـد و بـا

                     قــدرت و تصميـم و اراده بــه پيش بروند .

        شگفت آنكه امام خمينـى در يكـى از غزلياتـش كه چنـد سال

                            قبل از رحلت سروده است :

 
 
    انتظار فرج از نيمه خرداد كشم ...

  سالهامى گذرد حادثه ها مى آيد ...

 
     ساعت 20 / 22 بعداز ظهر روز شنبه سيزدهـم خـرداد ماه سـال

         136۷ لحظه وصال بـود . قــلبـى از كار ايستـاد كه ميليـونها

        قلــب را بـه نور خدا و معنـويت احـياء كرده بـود . بــه وسيله

     دوربين مخفـى اى كه تـوسط دوستان امــام در بيمارستان نصب

     شده بـود روزهاى بيمارى و جريان عمل و لحظه لقاى حق ضبط

      شده است. وقتى كه گوشه هايـى از حالات معنوى و آرامـش

     امام در ايـن ايـام از تلويزيون پخـش شـد غوغايى در دلها بر افكند

      كه وصف آن جــز با بودن در آن فضا ممكـن نيست . لبها دائمـا

                             به ذكـر خـدا در حـركت بود.

        در آخرين شب زندگى و در حالى كه چند عمل جراحى سخت و

         طولانى درسن 87 سالگى تحمل كرده بود و در حاليكه چنديـن

          سرم به دستهاى مباركـش وصل بـود نافله شب مى خـواند و

           قـرآن تلاوت مـى كرد . در ساعات آخر , طمانينه و آرامشى

        ملكـوتـى داشـت و مـرتبا شـهادت بـه وحـدانيت خـدا و رسالت

         پيـامبـر اكرم (ص) را زمـزمه مـى كـرد و بـا چنيـن حــالتى بـود

           كه روحـش به ملكـوت اعلى پرواز كرد . وقتى كه خبر رحلت

            امــام منتشر شـد , گـويـى زلزله اى عظيـم رخ داده است ,

        بغضها تـركيـد و سرتاسر ايران و همـه كانـونهايـى كـه در جـهان

       بـا نام و پيام امام خمينـى آشـنا بـودنـد يــكپارچه گـريستند و بـر

      سر و سينه زدنـد . هيچ قلـم و بيـانـى قـادر نيست ابعاد حـادثه را

        و امواج احساسات غير قابل كنترل مردم را در آن روزها تـوصيف

                                            كند.

         مـردم ايـران و مسلمانان انقلابى , حق داشتـند اينـچنيـن ضجه

        كـنند و صحنه هايى پديد آورند كه در تاريخ نمونه اى بـديـن حجم

          و عظـمت براى آن سراغ نداريـم. آنان كسـى را از دست داده

         بـودند كـه عـزت پـايمال شـده شان را بـاز گـردانده بود , دست

           شاهان ستمگر ودستهاى غارتگران آمريكايى و غربـى را از

            سرزمينشان كـوتاه كرده بود , اسلام را احــياء كـرده بــود ,

        مسلمـيـن را عــزت بـخـشـيـده بـــود , جمهـورى اسلامـى را بـر

        پـا كـرده بـود , رو در روى همـه قـدرتهاى جهـنمـى و شيـطانـى

        دنـيا ايستاده بـود و ده سال در بـرابـر صـدها تـوطئه گــــــــری و

       طـرح كـودتا و آشـوب و فتنه داخلـى و خارجـى مقاومت كرده بود

             و 8 سـال دفـاعى را فـرمانـدهـى كرده بـود كه در جبهه

           مقابلـش دشمنـى قـرار داشت كه آشكارا از سـوى هر دو

            قـدرت بزرگ شرق و غرب حمايت همه جانبه مـى شـد .

        مردم ,رهبر محبـوب و مرجع دينـى خـود و منادى اسلام راستيـن

                                را از دست داده بـودند .

       شايـد كسانـى كه قـادر به درك و هضـم ايـن مفاهيـم نيستنـد ,

          اگـر حالات مردم را در فيـلمهاى مـراسـم توديع و تشييع و

        خاكسپارى پيكر مطهر امام خمينـى مشاهده كنـنـد و خـبر مرگ

        دهها تـن كه در مقابل سنگينـى ايـن حادثه تاب تحمـل نيـاورده و

         قـلبـشان از كار ايستـاده بـود را بشنـوند و پيكرهايى كه يكـى 

        پـس از ديـگرى از شـدت تـاثـر بيهوش شـده , بر روى دسـتها در

           امـواج جمعـيت به سـوى درمانگاهها روانه مى شـدند را در

        فيلمها و عكسها ببيننـد , در تفسير ايـن واقعيتها درمانده شوند .

             امـا آنـانكه عشـق را مـى شنـاسنـد و تجـربـه كـرده انـد ,

            مشكلـى نـخواهند داشت . حقيقـتا مردم ايران عاشق امام

           خمينى بـودند و چـه شعار زيبا و گـويايى در سالگرد رحلتـش

                               انتخاب كرده بـودند كه :

                   عشق به خمينـى عشق به همه خوبيهاست .

        روز چهاردهم 136۷ , مجلس خبرگان رهـبـر تشكيل گرديـد و

        پـس از قرائت وصيتنامه امـام خمينى تـوسـط حضرت آيـه الله

      خامنه اى كه دو ساعت و نيـم طـول كشيد , بحث و تبـادل نظر

     براى تعييـن جانشينـى امام خمينـى و رهبر انقلاب اسلامـى آغاز

        شد و پـس از چنديـن ساعت سـرانجام حضرت آيـه الله خامنه

       اى ( رئيـس جمهور وقت ) كه خود از شـاگـردان امـام خمينـى ـ

      سلام الله عليه ـ و از چهره هاى درخشـان انقلاب اسلامـى و از

         يـاوران قيـام 15 خـرداد بـود و در تـمـام دوران نهضت امـام در

         همـه فـراز و نشيبها در جـمع ديگـر يــاوران انـقلاب جـانبـازى

         كرده بود , به اتفاق آرا براى ايـن رسالـت خطير بـرگـزيده شد .

       سالها بـود كه غـربيـها و عوامل تحت حمايتشان در داخل كشـور

       كه از شكست دادن امـام ماءيـوس شـده بـودند وعده زمان مرگ

                                  امـام را مى دادند .

        اما هـوشمندى ملت ايران و انتخاب سريع و شايسته خـبرگان و

       حمايـت فـرزنـدان و پيـروان امـام همه اميدهاى ضـد انقلاب را بـر

         بـاد دادنـد و نه تنها رحلت امـام پايان راه او نبـود بلكه در واقع

        عصر امام خمينـى در پهـنه اى وسيعـتر از گـذشـته آغاز شده

      بـود . مگر انديشه و خـوبى و معنويت و حقيقت مى ميرد ؟ روز و

              شـب پانزدهـم خرداد 67 ميلونها نفر از مردم تهران و

           سـوگوارانى كه از شهرها و روستاها آمـده بـودند , در محل

        مصلاى بـزرگ تهـران اجتماع كردنـد تـا بـراى آخـريـن بـار با پيكر

       مطهر مـردى كه بـا قيـامش قـامت خميـده ارزشها و كرامتها را در

            عصر سياه ستـم استـوار كرده و در دنـيا نهـضتـى از خـدا

       خواهى و باز گشت به فطرت انسانى آغاز كرده بود , وداع كنند.

         هيچ اثرى از تشريـفات بـى روح مـرسـوم در مراسـم رسمى

        نبـود . همه چيز, بسيجى و مردمى وعاشقانه بـود. پيـكر پاك و

        سبز پوش امـام بـر بـالاى بـلنـدى و در حلـقه ميليـونها نفـر از

        جمعيت مـاتـم زده چـون نگينى مى درخشيد . هر كس به زبان

             خويـش با امامـش زمـزمه مى كرد و اشك مـى ريخت .

        سـرتاسـر اتـوبان و راههاى منتهى به مصلـى مملـو از جميعت

                                    سياهپوش بود .

          پـرچمهاى عزا بـر در و ديـورا شهر آويخته و آواى قرآن از تمام

         مساجد و مراكـز و ادارات و مـنازل بگـوش مـى رسيـد . شـب

         كـه فـرا رسيـد هزاران شمع بياد مشعلـى كه امـام افـروخـته

         است , در بـيابـان مصلـى و تپه هـاى اطـراف آن روشـن شـد .

       خـانـواده هـاى داغدار گرداگرد شمعـها نشسته و چشمانشان بر

                           بلنداى نـورانـى دوخته شـده بود .

       فرياد يا حسيـن بسيجيان كه احساس يتيمى مـى كـردنـد و بــر

         سـر و سينه مـى زدنـد فـضا را عـاشـورايـى كرده بـود . بـاور

       اينـكـه ديـگر صداى دلنشيـن امام خمينـى را در حسينيه جماران

         نخـواهند شنيد , طاقتـها را بـرده بـود . مـردم شـب را در كـنار

         پيـكـر امـام بـه صبـح رسانيدند . در نخستنى ساعت بامداد

        شانزده خــرداد , مـيـلـونهـا تـن به امامت آيت الله العظمـى 

        گلپايگانى(ره) با چشمانى اشكبار برپيكر امام نماز گذاردند .

      انبـوهى جمعيت و شكوه حماسه حضـور مـردم در روز ورود امام

     خمـينى به كشـور در 12 بهمـن 1357 و تـكـرار گسـتـرده تـر ايـن

        حماسـه در مـراسـم تشييع پيكر امام , از شگفـتيهاى تـاريخ

    اسـت . خـبرگـزاريهاى رسمـى جهـانـى جمعيت استقبال كننده

    را در سال 1357 تا 6 ميليـون نفر و جمعيت حاضـر در مــراسـم

    تشـييـع را تا 9 ميليـون نفر تخميـن زدند و ايـن در حالى بـود كه

       طى دوران 11 سـاله حكومت امام خمينى بـواسطه اتحـاد

    كشـورها غربـى و شرقى در دشمنى با انـقلاب و تحميل جنگ

     8 ساله و صـدهـا تـوطـئه ديـگـر آنـان , مردم ايـران سخـتيها و

     مشكلات فـراوانـى را تحـمـل كرده و عزيزان بى شمارى را در

   ايـن راه از دست داده بـودند و طـبعا مـى بـايـست بـتدرج خسته

    و دلسرد شـده باشنـد امـا هرگز اينچنيـن نشـد . نسل پرورش

    يـافـته در مكتب الـهى امام خمينى به ايـن فرمـوده امام ايـمان

      كامـل داشـت كه :در جهـان حجـم تحمل زحمـتها و رنجها و

        فداكاريها و جان نثـاريها ومحروميتها مناسب حجـم بـزرگى

    مقصـود و ارزشمندى وعلـو رتـبـه آن است پـس از آنـكه مراسـم

         تـدفيـن به علت شـدت احسـاسات عـزاداران امـكان ادامـه

     نيافت , طـى اطلاعيه هاى مـكرر از راديـو اعلام شـد كـه مـردم

        بـه خانه هايشان بازگردند , مراسـم به بعد مـوكـول شــده و

     زمــان آن بعـدا اعلام شد . براى مسئوليـن تـرديـدى نـبـود كه هر

      چه زمان بگذرد صـدها هزار تـن از علاقه مندان ديگر امـام كـه از

         شهـرهاى دور راهـى تهران شده اند نيز بر جمعيت تشييع

          كننـده افـزوده خـواهـد شـد , ناگزير در بعدازظهر همان روز

       مراسم تـدفـين بـا همان احساسات و بـه دشـوارى انـجـام شـد

          كـه گـوشـه هـايـى از اين مـراسـم بـوسـيـله خبرنگـاران بـه

       جهان مخابره شـد و بدين سان رحلت امام خمينـى نيز همچـون

          حياتـش منـشاء بيـدارى و نهضتـى دوباره شـد و راه و يادش

        جاودانه گرديد چرا كـه او حقيـقت بـود و حقيقت هميشه زنـده

                                    است و فناناپذير .

    

بر گرفته از سایت امام خمینی( ره)

دلایل ظهور ------- قسمت آخر

 اعمالی که اشک پیامبر( ص) ما را جاری کرده است

41- دانشمند اگر بخواهد از علم خویش به نفع خود و جامعه حرف بزند او را جاهل و عملش را نادانی بدانند.

42- نشانه ها بسیار شود و علامتها یکی پس از دیگری ظاهر گردد.

43- تحقیق نکرده سخنان دور از حقیقت بگویند

44- آسیای مرگ بر سر جامعه بچرخد.

45- مردم از نظر بینش ودید قلبی کور شوند و حقایق را نبینند.

46- کارهای ناپسند بر اعمال خوب غلبه پیدا کند.

47- محبت نسبت به یکدیگر و صلۀ رحم از دلهای مردم برداشته شود.

48- تجارت و بازرگانی زیاد شود و مردم کارهای باطل و ناچیز را نیکو بدانند.

49- جان خود را به یکدیگر به خاطر شهوتهای زیاد که دارند، بذل کنند.

50- کارهای بزرگ را آسان شمارند.

51- از پوشیدن پوست حیوانات حرام گوشت(یا ذبح شرعی نشده) باکی نداشته باشند.

52- جامه های نرم و زیبا و نازک بپوشند.

53- رغبت به دنیا پیدا کنند و آن را بر آخرت مقدم بدارند.

54- رحم از دلهای همۀ مردم برود

55- فساد جنبۀ عمومی پیدا کند.

56- قرآن را به بازی بگیرند.

57- اموال بیت المال(وجوه شرعیه) را مال شخصی خود بدانند یا حقوق شرعیۀ مال خود را ندهند و بگویند مال خودمان است.

58- مسکرات را با تغییر نام حلال بدانند.

59- در وقت دادن زکات مال خود خیانت کنند.

60- ربا را به نام خرید و فروش و اجاره دادن محلی از مقروض بگیرند.

62- به نافرمانی از خداوند(گناه کردن) مباهات کنند.

63- دلهای مردم پر از تکبر و نخوت شود و ظلم و جور در پادشاهان و نادانی درمردم ظاهرشود.

64- در چنین وضعی دیندار باید دین خود را بردارد و از این طرف به آن طرف و از این قله کوه به آن قله و از این دره به آن دره دیگر برود تا سلامت دین داشته باشد

.
65- از اسلام باقی نماند جز اسمی و از قرآن باقی نماند جز رسمی

66- قرآن بخوانند در حالیکه از گلوگاه و استخوان ترقوه و گردن نگذرد و از وعده های خداوندی و وعیدهای آن عملا در میان آن مردم خبری نباشد و از خداوند نترسند و به یاد او نباشند و از ناسخ و منسوخ قرآن بی خبر باشند.

67- در این حالات مساجدشان آباد باشد اما دلهاشان از تقوا و ایمان تهی.

68- علما و دانشمندان آن زمان بدترین مردم روی زمین باشند و تمام فسادها و فتنه ها از ناحیۀ آنها برخیزد و بازگشت همۀ آنها(فتنه ها) به سوی خود ایشان است.

69- مردم خیر و نیکوکار و مراکز خیر از بین برود اما اهل شر و فساد بمانند.

70- مردم به خداوند عالم در کارهایشان بی اعتنا باشند و اعمالشان از روی تحقیق نباشد.

71- تنها محبوب مردم دینار و درهم باشد.

72- هر قدر ثروتشان زیاد شود باز بگویند فقیریم.

امام صادق(ع) از وجود مبارک رسول اکرم(ص) دربارۀ مقام منتظران ظهور و علاقه مندان به ساحت مقدس حضرت بقیة ا... چنین نقل فرموده اند:

خوشا به حال کسانی که قائم از اهل بیت مرا درک کنند و اقتدای به آن حضرت می کنند(فرمانبرداری) پیش از قیامش، دوستان او را دوست می دارند و با دشمنانش دشمن اند و از آنها تبری می جویند و ائمۀ معصومین قبل از آن حضرت را دوست می دارند. اینان رفقای من و دوستان من و بهترین امت من در نزد من، بلکه بهترین مخلوقات خداوند برای من هستند.

حذیفه می گوید:

 دیدم رسول معظم اسلام(ص) پردۀ کعبه را گرفته و گریه می کند. عرض کردم: یا رسول ا...! چه چیز شما را به گریه آورده است؟ خداوند چشمهای شما را نگریاند.

 فرمودند:

ای حذیفه! دنیا از بین رفته یا مثل اینکه تو در این دنیا نبودی. عرض کردم پدر و مادرم به قربانت باد! آیا علائمی هست که دال بر وقوع چنین وضعی در دنیا باشد؟ فرمودند: آری مطالبی که می گویم به قلبت بسپار وباچشمت ببین وبا انگشتانت شماره کن.

التماس دعا

دلایل ظهور------- قسمت دوم

اعمالی که اشک پیامبر( ص ) ما را جاری کرده است

21- تجارت و کاسبی دچار سختی و تنگی شود و اشیاء مورد درخواست کم شود.

22- تمام برنامه ها را با کمال گستاخی و خونسردی بر مبنای هوای نفس پیاده کنند.

23- ناسزا و فحش دادن به پدران و مادران را وسیلۀ سرگرمی و مزاح قرار

دهند.

24- آشکارا ربا بخورند و کوچکترین ترسی از خداوند نداشته باشند.

25- بی عصمتی و زنا در میان مردم رواج پیدا کند.

26- خشنودی و راضی بودن از زندگی و برنامۀ آن بسیار کم شود.

27- افراد سفیه و نادان زمام امور را به دست گیرند.

28- خیانت به انواع و اقسام مختلف در میان همۀ طبقات زاید شود.

29- امانت را بی اهمیت بدانند و به آن بی اعتنا باشند و افراد امین کم شوند.

30- افراد از اخلاق و کار خویش تعریف کنند.

31- نادانها به دلیل نادانی خویش مشهور شوند.

32- مردم خانه های خود را بیارایند و دیوارهای آن را زینت دهند.

33-قصرها و خانه ها بلند ساخته شود.

34- باطل را به لباس حق جلوه دهند.

35- زشتی دروغ از بین برود به حدی که لباس راستی بر آن بپوشانند.

36- اگر کسی در کارش صحت عمل داشته باشد او را ضعیف بدانند.

37- پستی و لئامت و سرزنش یکدیگر را به حساب عقل بگذارند.

38- گمراه بودن و راه کج رفتن را هدایت بشمارند.

39- بیان را کوری بدانند( اگر به وسیلۀ بیان حقایقی گفته شود که به نظر آنها

خوش نیاید.بگویند این شخص کور است و واقعیت دنیا را نمی بیند.)

40- و خموشی را بی خردی بدانند.

دلایل ظهور ------- قسمت اول

اعمالی که اشک پیامبر( ص) ما را جاری کرده است:

۱- وقتی که امت من نماز را ضایع کنند.

2- از شهوات پیروی کنند.

3- خیانت در میان مردم زیاد شود.

4- امانت و امانتداری کم شود.

5- مشروبات الکلی بنوشند.

6- فضا تاریک شود.

7- به واسطۀ خشکسالی، آب قناتها و چاهها کم شود.

8- آسمان و این فضای لا یتناهی غبارآلود شود.

9- امنیت از راههای زمینی و هوایی برداشته شود.

10- و مردم همدیگر را سعب و لعن کنند.

11- خانواده ها در دامن فساد سقوط کنند.

12- مردم در زندگی گرفتار تجملات و مد پرستی شوند و سرانجام قناعت و میانه روی متروک گردد.

13- افراد جامعه نسبت به یکدیگر بدبین شوند و سوء ظن و عدم اعتماد بر جامعه سایه افکند.

14- سالهای دنیا پست و خوار شود.

15- درختکاری زیاد شود و محصولها اندک شود.

16- قیمتها بالا رود.

17- بادها زیاد شود.

18- پرده از روی باطن مردم برداشته شود.

19- عمل شنیع لواط علنی شود.

20- خلاف پسندیده شود.

 

مطالب خواندنی جالب 2

خوب نوبت قسمت دوم مطالب خواندنی رسید بریم ببینیم این بار چه خبره اینجا

  

بریم ـ؟......  بریم  

  

راستی شما هم نظر بدید یادتون نره

  

قد انسان تا 20، 25 سالگي و گاها 40 سالگي بلند مي‌شود و از چهل

سالگي به بعد، قد انسان هر دو سال حدود 6 ميلي‌متر كوتاه مي‌شود.

اگر چند صد سال دیگه من نبودم بدونید من رفتم زیر زمین

  

چيتا يا يوزپلنگ سريع‌ترين حيوان خشكي است. او در عرض فقط 3 ثانيه

100 كيلومتر در ساعت سرعت مي‌گيرد. ركوردي كه حتي سريع‌ترين

 خودروهاي فراري هم نتوانسته‌اند بشكنند.

میگم چرا من شکارچی خوبی نشدم نگو ....

  

تعداد انسان‌هايي كه به وسيله خر كشته مي‌شوند، از انسان‌هايي كه در

سانحه هوايي مي‌ميرند بيشتر است.

پس بگو چرا بعضی چلوکبابی ها گوشت خر جایگزین کردن نگو یکی

از اقوامشون ذلیل شده توسط خره

  قبل و بعد از مصرف چلو کباب

فيل‌ها تنها حيواناتي هستند كه نمي‌توانند بپرند.

فقط اینها مونده بودن بپرن... خدا بدورررر  چی می شد

  چه ناز میپره

ملت آمريكا بطور ميانگين روزانه 73000 متر مربع پيتزا مي‌خورند.

بیش از این مال ملتهای بیچاره را می خورند سیر هم نمی شن

   داره میره بخوره........ کوفتت بشه

 

خوب تا اینجا فکر کنم بس باشه آخه دارند برای شام ... البته شستن ظرفها صدام می کنند

من رفتم خوش باشید

مطالب خواندنی جالب

این چند تا مطلب را دیدم جالب بود  گفتم با هم بخوانیم و نظر خودمان را بدیم .بریم با هم بخوانیم    

بریم ؟ بریم

  

در مصر باستان افراد روحاني تمام موهاي بدن خود را مي‌كندند حتي ابروها و مژه‌ها.

 یکی بره ببینه چرا آخه .بیاد بما هم بگه        

  

هيچ‌وقت نميتواني با چشمان باز عطسه كني.

این یکی را خودم تست کردم نشد ... شما دیگه امتحان نکنید.

  

  چشم‌هاي ما از بدو تولد همين اندازه بوده‌اند، اما رشد دماغ و گوش ما هيچ‌وقت متوقف نمي‌شوند.

پس بگو چرا خانمها بینی عمل می کنند ... خدا جون  !  

       

اگرتمام رگ‌هاي خوني را در يك خط بگذاريم، تقريبا 97000 كيلومتر مي‌شود.

این هم مخصوص آدمهای بیکار . باز بگید کار نیست.

  

شتر در 3 دقيقه 95 ليتر آب مي‌خورد.

خوشا به حال کشور هائیکه شتر ندارند . دیگه نمی خواهند صرفه جوئی کنند.

  

بنظر بنده این چند تا کافیه ( خدا حاج آقا کافی را رحمت کنه )

 تا ببینم نظر دوستان چیه؟

چون ازقدیم میگن.. کم گو و گزیده گو چون نمی دونم چی چی

فعلا

  

جایگاه زن ...

جایگاه زن در روایات اسلامی

پیامبر اکرم : زن بگيريد و طلاق مدهيد ، زيرا خداوند مرداني که مکرر زن بگيرند و زناني را که مکرر شوهر کنند دوست ندارد

(نهج الفصاحه ص 145)

پیامبر اکرم : بهترين فرزندان شما دختران شما هستند

( سفينه البحار ، ج 2 ص 684 )

پیامبر اکرم : دختران فرزندان خوبي هستند آن ها مهربان و کمک کار زندگي خانوادگي و برکت زندگي شما و دلسوز شما ميباشند

(وسائل الشيعه ج 15 ، ص 100 )

امام رضا : پیامبر فرمود : خداوند به زنان مهربانتر است تا مردان و هر کسي که زني را که ميان او و آن زن پيوند خويشاوندي وجود دارد خشنود کند خداوند او را در روز قيامت خشنود مي گرداند

( وسائل الشيعه ج 15 ص 104 )

پيامبر اکرم به ياران خود فرمودند : هنگامي که چيزي را خريداري کرده و به خانه آورديد اول به دختران خود بدهيد و بعد از آن به پسران بدهيد که خشنود کردن دختران و دل جوئي از آنها ثواب بيشتري دارد .

( وسائل الشيعه ج 15 ص227 و سفينه البحار ج 2ص 685 )

امام صادق : خير و برکت بيشتر بر محور وجود زنها مي چرخد

( وسائل الشيعه ج 14 ص 11 )

پیامبر اکرم : يکي از نشانه هاي يمن و برکت عروس آن است که نخستين نوزادي که به دنيا مي آورد دختر باشد

( سفينه البحار ج 2 ص 684 )

امام کاظم : غضب خداوند براي هيچ گناهي مانند غضبي که در رابطه با رعايت نکردن حق زنان و کودکان مي کند نيست

( وسائل الشيعه ج 15 ص 202 )

پیامبر اکرم : به هر خانه اي که در آن دختران سکونت دارند در هر روز 12 برکت و رحمت از جانب خداوند نازل مي شود

( مستدرک الوسائل ج 2 ص 615 )

از امام صادق نقل شده که فرمود : مردی به سوی پیامبر آمد گفت ای پیامبر به چه کسی نیکی کنم ؟ گفت : به مادرت ، گفت سپس به چه کسی ؟ گفت : به مادرت ، گفت سپس به چه کسی ؟ گفت: به مادرت ، گفت سپس به چه کسی ؟ گفت به پدرت

( وسائل الشیعه ، ج 15 ، ص 207 )

بهترین شما کسانی هستند که برای زنان خود بهتر باشند

( بحار الانوار ج 100 ص 226 )

در کار بخشش ميان فرزندان خويش مساوات را رعايت کنيد. من اگر کسي را برتري مي‌دادم زنان را برتر مي دادم

( نهج الفصاحه ص 366 )

پیامبر اکرم : احترام بانوان را پاس ندارد مگر شخص بزرگوار و محترم و به ايشان اهانت ننمايد مگر شخص پست و فرومايه

( نهج الفصاحه ص 325 )

پیامبر اکرم : جبرئيل آن قدر در خصوص زن سفارش کرد، تا بدان جا که فکر کردم طلاق زن بدون ارتکاب عمل زشت ( زنا ) روا نيست

( مکارم الاخلاق ص 126 )

مردي که همسرش را بيازارد، نماز و هيچ کار خيري از او پذيرفته نيست و نخستين کسي است که وارد آتش مي‌شود

( وسائل الشیعه باب 82 )

پیامبر اکرم : مردي که براي زنش آب مي آورد اجر مي برد

( کنزالعمال 44435 )

مرد بخاطر لقمه اي که در دهان همسرش مي گذارد اجر مي برد

( المحجة البيضاء 3 / 70 )

پیامبر اکرم : به عيالش خدمت نمي کند مگر صديق يا شهيد ( دومقام بسيار بالاي معنوي ) يا مردي که خداوند مي خواهد خير دنيا و آخرت را به او بدهد و همچنين : بهترين شما کسي است که براي خانواده اش بهتر از ديگران باشد

( بحار 1 / 132 و 164 و 5 / 79 و 268 و همچنين نهج الفصاحه ص 311 )

پیامبر اکرم : نشستن مرد پيش عيالش بهتر است نزد خدا از اعتکاف در اين مسجد  ( تنبيه الخواطر 2 / 122 )

شرم نداريد که زن را اول روز مي‌زنيد و آخر روز با او هم بستر مي‌شويد ؟

( محمد العبقريه ص 288 )

البته روایات در مورد زنان و سفارش به حقوق ایشان بسیار زیاد است و آنچه آوردم فقط برای آشنایی با تفکر اسلامی در مورد زنان ، حقوق و جایگاه ایشان بود ، مطالعه  بیشتر بر عهده ی دوستان خواهد بود .

و در آخر امان از دست زن وای (از فرمایشات خودم و هزاران مرد دیگر )  

حماسه حسینی

                                                                             

تاريخچه عاشورا ، تاريخچه‏ای است‏
كه دو صفحه دارد ، يك صفحه آن صفحه‏ای است سياه و تاريك ، نمايشی است‏
كه از جنايت بشريت ، جنايت بسيار بسيار عظيمی ، يك داستان جنايی و
يك ظلم بی‏حدوحساب است . و بنابراين ، داستان جنائی ما قهرمانانی دارد
كه قهرمانان جنايتند . پسر معاويه ، پسر زياد ، پسر سعد و يك عده افراد
ديگر ، قهرمان اين داستان جنايی هستند . اما تمام اين داستان جنايت‏
نيست . يعنی داستان ما يك صفحه ندارد ، دو صفحه دارد . تنها اين نيست‏
كه يك عده جنايتكار بر يك عده مردم پاك و بيگناه جنايت وارد كردند .
بله ، داستانهائی هست كه فقط و فقط جنايی است ، يك صفحه بيشتر ندارد و
آن هم مملو از جنايت است .
مثلا داستان پسران مسلم‏بن‏عقيل فقط يك داستان جنايی است و بس كه دو تا
طفل نابالغ بيگناه پدر كشته غريب در يك شهر ، بدست يك آدم جانی‏
می‏افتند و او به طمع اينكه به پولی برسد به شكل فجيعی آنها را به قتل‏
می‏رساند . وقتی ما اين تاريخچه را مطالعه می‏كنيم ، از يك طرف جنايت‏
می‏بينيم و از طرف ديگر ، دو تا طفل معصوم نابالغ غريب كه جنايت بر
آنها وارد شده است كه اينها ، حرفی هم نداشته‏اند و نمی‏توانسته‏اند حرفی‏
داشته باشند ، چرا كه بچه‏هايی در سنين ده ساله و دوازده ساله يا كمتر
بوده‏اند . اين فقط يك داستان جنايی است و از نظر آن دو طفل ، رثاء است‏
، مصيبت است ، مظلوميت است . اما داستان كربلا اين‏طور نيست ، يك‏
داستان دو صفحه‏ای است كه از نظر قرآن كريم برای انبياء ذكر می‏كند.

می‏گويم حادثه كربلا ، نمی‏گويم قيام ، چون بيش از قيام است ، نمی‏گويم‏
نهضت ، چون بيش از نهضت است  . آن راز اين است كه اساسا خود اين‏
حادثه ، تمام اين حادثه ، تجسم اسلام است در همه ابعاد و جنبه‏ها . يعنی‏
راز اينكه اين حادثه ، نمايش پذير و شبيه پذير است ، اين است كه تجسم‏
فكر و ايده چند جانبه و چند وجه و چند بعد اسلامی است . همه اصول و
جنبه‏های اسلامی عملا در اين حادثه تجسم پيدا كرده است ، اسلام است در
جريان و در عمل و در مرحله تحقق .

                                                      

محر 

حدیث عشق تو دیوانه کرده عالم را                  به خون نشانده دل دودمان آدم را

غم تو موهبت کبریاست در دل من                   نمی دهم به سرور بهشت این غم را

غبار ماتم تو آبرو بمن بخشید                          به عالمی ندهم این غبار ماتم را

زمان به یاد عزایت محرم است حسین               اگر چه شور دگر داده ای محرم را

اگر بناست دمی بی تو بگذرد عمرم                  هزار بار بمیرم نبینم آن دم را

گدای دولت عشقم که فرق بسیار است           گدای دولت عشق و گدای درهم را

به نیم قطره اشک محبّتت ندهم                     اگر دهند به دستم تمام عالم را

 

عید غدیر مبارک

بسم الله الرحمن الرحیم

فردوس به صحرای کویر آمده امروز

یابا نفس صبح عبیر آمده امروز

فرمان زخداوند غدیر آمده امروز

پیغمبر اسلام بشیر آمده امروز

عیداست ولی عید غدیر آمده امروز

حیدر به همه خلق امیر آمده امروز

اصحاب. رس رود آرس رابگذارید

درعید علی( ع) دل به محمد( ص) بسپارید

عید است ولی عید خداوند غدیر است

عیدی است که پیغمبر اسلام بشیر است

عیدی است که حیدر به همه خلق امیر است

عیدی است که بر جان عدو نار سعیر است

این عید نه نوروز. نه مرداد. نه تیر است

این عید غدیر است غدیر است غدیر است

حق است که از پاره دل گل بفشانید

تا عیدی خود را زمحمد(ص) بستانید

 

عیدی که زمعبود رضایت شده کامل

انوار جهانگیر هدایت شده کامل

ازسوی خدا لطف و عنایت شده کامل

با نطق نبی امر وصایت شده کامل

آئین پیمبر به نهایت شده کامل

ابلاغ رسالت به ولایت شده کامل

جبرئیل دل از خواجه عالم برباید

با نغمه اکملت لکم دینکم آید

                                                

حکم آمده از خالق دادار. محمد(ص)

ابلاغ کن ازلعل گهربار. محمد(ص)

ای دست خداوند تو را یار. محمد(ص)

برگیر عنان ناقه نگهدار. محمد(ص)

مگذار رود قافله مگذار. محمد(ص)

فریاد زاعماق وجودآر. محمد(ص)

اعلام کن این حکم خداوند غدیر است

بعد از تو علی( ع) بر همه خلق امیر است

                                           

او شیر خدا فاتح پیکار تو بوده

جان بر کف و پیوسته خریدار تو بوده

در غزوه . اخزاب و اُحد یار تو بوده

در حمله اشرار طرفدار تو بوده

در غار حرا شمع شب تار تو بوده

شمشیر تو و خالق دادار تو بوده

این است که یک لحظه تو را ترک نگفته

این است که در موج خطر جای تو خفته

                                        

ظهر است و هوا شعله. زمین گرم. خدارا

بینید همه تابش خورشید و فضا را

آورده به یاد همگان روز جزا را

بگشوده پیمبر دو لب روح فزا را

یکباره ندا داد همه قافله ها را

نه قافله ها خلق زمین را و سما را

حجاج نه. عالم شده سرتا بقدم گوش

با نطق دل آرای محمد(ص) همه خاموش

   

منبر زجهاز شتران حکم ز داور

داننده و گوینده آن حکم پیمبر

عنوان سخن رهبری ساقی کوثر

شمشیر نبی شیر خدا فاتح خیبر

کای خلق بدانید همه تا صف محشر

از ابیض و از اسود و از اصفر و احمر

هر کس که منم بر وی و بر نفس وی اولا

اوراست علی (ع) ابن عمم رهبر و مولا

                                            

شاعر > حاج غلامرضا سازگار

   عید غدیر بر شما دوست عزیز مبارک...  بله شما

                              مردم ! علی( ع) وآل علی( ع) مشعل نورند

بی نور علی( ع) مردم عالم همه کورند

                          

التماس دعا

آیا می دانستید؟

مطالبی خواندنی در مورد انسانها

 

 

بشر پر حرف ترین موجود روی زمین است. این آمار را اخیرا از سوی پزشکان روسیه منتشر شده.

این محققان حد متوسط عمر بشر را هفتاد سال گرفته اند که در این مدت انسان 13 سال حرف می زند، 6 سال غذا می خورد و 23 سال نیز می خوابد.

هر نفر به طور متوسط صدها تن غذا می خورد. اگر وزن افراد را 75 تا 80 کیلو گرم بگیریم باید گفت هر فرد در عمر خود 1250 تا 1335 برابر وزنش غذا می خورد. در مدت یک روز یا 24 ساعت 1000 لیتر هوا تنفس می کند وقلبش در هر 1 دقیقه 80 تا 100 بار می زند. با این شرایط قلب انسان در طول زندگیش دو میلیارد و58 میلیون بار بدون وقفه واغلب بدون کوچکترین مشکلی می زند.

انسان تنها موجودی است که راست قامت است و روی دو پا راه می رود ودر طول روز به طور متوسط 20 هزار قدم بر می دارد یعنی 7 میلیون قدم در سال. در 70 سالگی تعداد این قدمها به 500 میلیون می رسد یعنی 500 هزار کیلومتر راه رفته. با این محاسبات می توان نتیجه گرفت که هر فرد در طول زندگیش می تواند 9 بار کره ی زمین را دور بزند و با پای پیاده به کره ی ماه برود با توجه به اینکه فاصله زمین تا ماه 390 هزار کیلومتر است .....

بدن انسان به وسیله ی پوشش شگفت انگیزی محافظت می شود. این پوشش پوست بدن است که در هر ساعت 30 میلیون میکروب روی آن می نشیند و 29 میلیون آن کشته می شود و پس از 2 ساعت از این 30 میلیون فقط 7 هزار تای آن باقی می ماند.

در بدن انسان بین 2 تا 4 میلیون نقطه ی درد و جود دارد که حساسیت آن نسبت به موقعیت پوست بدن فرق دارد. بدن انسان قدرت مقاومت شگفت انگیزی دارد و می تواند گرمای 44 تا 45 درجه را تحمل کند و حتی اگر به تدریج گرم شود در فضای خشک می تواند 150 تا 160 درجه حرارت را تحمل کند و بالاترین میزان برودت که بدن قادر به ایستادگی در برابر آن است 27 درجه زیر صفر است.

انسان می تواند 52 روز تنها با خوردن آب زنده بماند. حساسترین عضو بدن چشم است که می تواند 10 هزار رنگ را تشخیص دهد وبالاخره اینکه نوزادان تا 8 ماهگی دنیا را سیاه وسفید می بینند.

 

               

بنام حضرت دوست

  

آنگاه که تنها شدی و در جست و جوی یک تکیه گاه مطمئن هستی، بر من توکل نما. 

(نمل/79)

آنگاه که نومیدی بر جانت پنجه افکنده و رها نمی شوی، به من امیدوار باش.(زمر/53)

آنگاه که سر مست زندگانی دنیا و مغرور به آن شوی، به یاد قیامت باش.

(فاطر/ 5)

آنگاه که در پی تعالی و کمال هستی، نیتت را پاک و الهی کن.

(فاطر/ 29-30)

آنگاه که دوست داری به آرزوهایت برسی، به درگاهم دعا کن تا اجابت نمایم.(غافر/60)

آنگاه که دوست داری کسی همواره به یادت باشد، به یاد من باش که من همواره به یاد تو هستم.

 (بقره/152)

آنگاه که دوست داری با من هم سخن شوی، نماز را به یاد من بخوان.

 (طه/14)

آنگاه که روحت تشنه نیایش و راز و نیاز است، آهسته مرا بخوان.

 (اعراف/55)

آنگاه که شیطان همواره در پی وسوسه توست، به من پناه ببر.

 (مومنون/97)

آنگاه که لغزش ها روحت را آزرده ساخت، در توبه به روی تو باز است.

(قصص/67)

 

در انتظار نگهی

انتظار

 

نشسته ام سر ره تا که یار باز آید

خزان شدم که دوباره بهار باز آید

ستاره های شب تیرگی نوید آرند

که ماه مردم چشم انتظار باز آید

بلاله های زخون شسته میخورم سوگند

که باغبان سوی این لاله زار باز آید

کویر تشنه شد این بوستان منتظر است

که ابر رحمت پروردگار باز آید

چو نخل خشک گرفتم هزار دست دعا

کز آن بهار مرا برگ و بار باز آید

به اشک مخفی شب زنده دارها سوگند

که صبح خیزد و آن روزگار باز آید

بسان سایه شدم گوشه گیر و منتظرم

که آفتاب من از کوهسار باز آید

زخون دل همه شب دیده را نگاه کنم

مگر بخانه خود آن نگار باز آید

قرار داده ام از دست و میدهم جان هم

اگر قرار دل بی قرار باز آید

از آن نباخته ام جان ز دوریش که مباد

بزحمت افتد و سوی مزار باز آید

زاشک چشمه چشم از آن سبب خشکید

که خون بدامن این جویبار باز آید

 

به سوی کلبه یعقوب مژده بر شیعه                            

که روشنائی آن چشم تار باز آید

 

                             

شرمندگی از خالق خویش

چنان شدم ز گناهان بی حساب خجل

که گشته ام دگر از توبه و ثواب خجل

خدا گواهست که با این کتاب اعمالم

هم از خدا خجل هستم ، هم از کتاب خجل

چنان حجاب کشیدی به کثرت گنهم

که گشته ام زتو و پرده حجاب خجل

گذشت عمر عزیز و هنوز در خوابم

که هم ز عمر شدم خسته ، هم ر خواب خجل

به گرد سفره رحمت گرسنه سر کردم

زکام خشک شدم در کنار آب، خجل

چگونه روی به محشر کنم که وقت سوال

هم از سکوت ملولم هم از جواب خجل

دل خزان زده من بود به فصل بهار

هم از بهار ، هم از گل ، هم از گلاب، خجل

خود از ترابم و از کثرت گناه شدم

هم از تراب خجل، هم زبوتراب خجل

هزار شکر که در سایه کسی هستم

که بود از کرمش ماه و آفتاب خجل

خدا کند نکشد کس، حساب از من

که گشته ام زگناهان بی حساب خجل

 

گفتگو با خدا

گفتگو با خدا 

 

خواب ديدم در خواب با خدا گفتگوي داشتم. خدا گفت :پس ميخواهي با من گفتگو كني؟ گفتم : اگر وقت

 داشته باشيد خدا لبخند زد گفت:وقت من ابدي است . چه سوالاتي در ذهن داري ؛كه مي خواهي از

من بپرسي؟ چه چيز بيش از همه شما را در مورد انسان متعجب مي كند؟ خدا پاسخ داد... اينكه آنها از

 بودن در دوران كودكي ملول مي شوند ؛عجله دارند كه زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران كودكي را

مي خورند .... اينكه سلامتشان را صرف به دست آوردن پول مي كنند و بعد پولشان رو خرج حفظ

سلامتي مي كنند... اين كه با نگراني نسبت به آينده زمان حال فراموششان مي شود...آنچنان كه ديگر

نه در آينده زندگي مي كنند و نه در حال...اينكه چنان زندگي مي كنند كه گويي هرگز ننخواهند مرد و

چنان ميميرند كه گويي هرگز زنده نبود اند. خداوند دستهاي مرا در دست گرفت و مدتي هر دو ساكت

مانديم. بعد پرسيدم... به عنوان خالق انسانها ؛مي خواهيد آنها چه درسهايي از زندگي را ياد بگيرند؟

خدا با لبخند پاسخ داد:ياد بگيرند كه نميتوان ديگران را مجبور به دوست داشتن خود كرد اما ميتوان

محبوب ديگران شد ياد بگيرند كه خوب نيست خود را با ديگران مقايسه كنند. ياد بگيرند كه ظرف چند

ثانيه مي توانيم زخمي عميق در دل كساني كه دو ستشان داريم ؛ايجاد كنيم و سالها وقت لازم خواهد

 بود تا ان زخم التيام يابد. با بخشيدن؛بخشش ياد بگيرند.ياد بگيرند كساني هستند كه آنها را عميقا

دوست دارند اما بلد نيستند احساسشان را ابراز كنند يا نشان دهند. ياد بگيرند كه ميشود دو نفر به يك

موضوع واحد نگاه كنند و ان را متفاوت ببينند. ياد بگيرند كه هميشه كافي نيست ديگران آنها را ببخشند

بلكه خودشان هم بايد خود را ببخشند. و ياد بگيرند كه من اينجا هستم....هميشه

                                                                                                         

 (نوشته ريتا استريكاند)

دمی با منتظران

علامت‌هاي‌ مخصوص‌ سال‌ ظهور

  در اين مطالب‌ رويدادهايي‌ را كه‌ وقوع‌ آنها در فاصله‌ نزديك‌ به‌ عصر

 ظهور پيش‌گويي‌ شده‌ مورد بررسي‌ قرار مي‌دهيم‌.

 بخش‌ اول‌ - علامات‌ پيش‌ از ظهور

  احاديثي‌ كه‌ حوادث‌ ايّام‌ نزديك‌ به‌ ظهور را ترسيم‌ و محدوده‌ آن‌ عصر را مشخص‌ مي‌كنند

مي‌توان‌ به‌ چهار قسمت‌ زير دسته‌بندي‌ كرد:

 1. عصر ظهور

  در برخي‌ از احاديث‌ شريفه‌ ما ويژگي‌هاي‌ كلي‌ و عمومي‌ ظهور به‌ همراه‌ اشاره‌اي‌ به‌ برخي‌

جريانات‌ مشخص‌ آن‌ زمان‌ ديده‌ مي‌شود كه‌ از جمله‌ آنها مي‌توان‌ به‌ حديث‌ مفصلي‌ كه‌ گفتگوي‌

آميخته‌ باناباوري‌ زياد سلمان‌ با حضرت‌ رسول‌(ص‌) را در مراسم‌ حج‌ بيان‌ مي‌كند ـ

 2. سال‌هاي‌ ظهور

  احاديثي‌ كه‌ به‌ بررسي‌ سال‌هاي‌ ظهور مي‌پردازند، حوادث‌، اتفاقات‌ و نشانه‌هاي‌ بيشتري‌ را بيان‌

مي‌كنند و گستره‌ محدودتري‌ را به‌ تصوير مي‌كشند كه‌ از جمله‌ آنها همان‌ علاماتي‌ است‌ كه‌ از

كتاب‌  الارشاد شيخ‌ مفيد در پايان‌ بخش‌ پيشگويي‌هاي‌ ائمه‌(ع‌)آمده است .
 

 در احاديث‌ ديگر هم‌ چنين‌ آمده‌ است‌:
 

 امام‌ صادق‌(ع‌) فرمودند:

 زماني‌ كه‌ مردم‌ در عرفات‌ ايستاده‌اند، وقتي‌ سواري‌ كه‌ بر شتري‌ تيزپا نشسته‌ آنها را از مرگ‌

خليفه‌ خبردار مي‌كند و با مرگ‌ او فرج‌ آل‌ محمد(ص‌) و همه‌ مردم‌ مي‌رسد. 1
 

 ابوبصير مي‌گويد: از امام‌ صادق‌(ع‌) شنيدم‌ كه‌ مي‌فرمودند:
 

كسي‌ كه‌ مرگ‌ عبدالله‌ را براي‌ من‌ ضمانت‌ كند من‌ هم‌ ظهور قائم‌ را براي‌ او ضمانت‌ مي‌كنم‌.
 

 سپس‌ فرمودند:
 

وقتي‌ عبدالله بميرد مردم‌ پس‌ از او با كسي‌ متحد نشوند! ان‌شاءالله و اين‌ جريان‌ بدون‌ امامتان‌ آرام‌

نمي‌شود و حكومت‌ و سلطنت‌ سالانه‌ و طولاني‌ مدت‌ از بين‌ مي‌رود، مدت‌ سلطنت‌هاي‌ پادشاهان‌

به‌ ماه‌ و روز نمي‌كشد. پرسيدم‌: آيا اين‌ دوران‌ طول‌ مي‌كشد؟ فرمودند: «هرگز!» 2
 

از امام‌ باقر(ع‌) نقل‌ شده‌ كه‌ فرمودند:
 

وقتي‌ بني‌فلان‌ به‌ خاطر چيزي‌ كه‌ ميان‌ آنهاست‌ دچار تشتت‌ و اختلاف‌ شدند منتظر فرج‌ باشيد و

فرج‌ شما جز با اختلاف‌ بني‌فلان‌ محقق‌ نمي‌شود پس‌ آنگاه‌ كه‌ گرفتار اختلاف‌ شدند چشم‌ انتظار

صيحه‌اي‌ در ماه‌ رمضان‌ و قيام‌ قائم‌(ع‌) باشيد كه‌ خدا هرچه‌ را بخواهد انجام‌ مي‌دهد. قائم‌ قيام‌

نمي‌كند و شما هم‌ آنچه‌ را عاشقش‌ هستيد نخواهيد ديد تا وقتي‌ بني‌فلان‌ بر سر آنچه‌ در بينشان‌

است‌ مبتلا به‌ اختلاف‌ و درگيري‌ شوند و وقتي‌ چنين‌ شد مردم‌ به‌ آنها (ملكشان‌) طمع‌ مي‌كنند و

وحدت‌ ويكپارچگي‌ازبين‌مي‌رودو سفياني‌ شورش‌ مي‌كند. سپس‌ادامه‌دادند،بني‌فلان‌بالاخره‌ سلطنت‌

خواهند كرد و پس‌ از پادشاهي‌، آنها به‌ اختلاف‌ دچار مي‌شوند و سلطنتشان‌ به‌ باد مي‌رود و

حكومتشان‌ پراكنده‌ و متشتت‌ مي‌شود... 3

 3. سال‌ ظهور
 

 در اين‌ قسمت‌ احاديث‌ به‌ طور دقيق‌ حوادثي‌ را بيان‌ مي‌كنند؛ خصوصاً در نيمه‌ دوم‌ سال‌ كه‌ از

شورش‌ سفياني‌ در رجب‌ شروع‌ مي‌شود و با نداي‌ آسماني‌ در طبق‌ نظام‌ عددي‌ يا رقمي‌ و بر

حسب‌ تقويم‌ اسلامي‌ سال‌ ظهور فرد است‌ و روز طلوع‌ آن‌ خورشيد تابان‌ هم‌ شنبه‌ دهم‌ محرّم‌ ا

لحرام‌ كه‌ مصادف‌ با عاشوراي‌ حسيني‌ است‌ ماه‌ رمضان‌ و شهادت‌ نفس‌ زكيه‌ در 25 ماه‌ ذي‌حجة‌

ادامه‌ مي‌يابد و به‌ ظهور نور مبارك‌ حضرت‌ مهدي‌(ع‌) در عاشورايي‌ كه‌ با شنبه‌ مصادف‌ شده‌ ا

ست‌ ختم‌ مي‌شود. اين‌ روايات‌ علامت‌هاي‌ حتمي‌ ظهور را كه‌ مدتي‌ پيش‌ از آن‌ واقعه‌ عظيم‌ واقع‌

مي‌شود در برمي‌ گيرد و از مسلماتي‌ است‌ كه‌ به‌ آنها يقين‌ داريم‌ و معتقديم‌ در مورد آنها بدأ 4 

(تقديم‌ و تأخير ناشي‌ از برخي‌ علل‌) رخ‌ نمي‌دهد. همه‌ مؤمنان‌ لازم‌ است‌ كه‌ اين‌ نشانه‌ را به‌

خوبي‌ بشناسند و كساني‌ را كه‌ به‌ دروغ‌ ادعاي‌ مهدويت‌ كردند با كمك‌ آنها به‌ راحتي‌ و با قاطعيت‌

تكذيب‌ كنند. پس‌ از وقوع‌ اين‌ علائم‌ حتمي‌ است‌ كه‌ فرج‌ مؤمنين‌ مي‌آيد و خداوند تبارك‌ و تعالي‌

درد سينه‌هايشان‌ را شفا داده‌ و پريشاني‌ را از دل‌هاي‌ ايشان‌ مي‌زدايد.
 

تمامي‌ ائمه‌(ع‌) وقتي‌ كه‌ از حضرت‌ مهدي‌(ع‌) و علائم‌ ظهور ايشان‌ و نزديكي‌ قيامشان‌ صحبت‌

مي‌كرده‌اند در برخي‌ موارد متذكر مي‌شده‌اند كه‌ بعضي‌ از اين‌ نشانه‌ها از حتميات‌ ظهور است‌ و

به‌ طوري‌ كه‌ اگر آنها محقق‌ نشده‌ باشند حضرت‌ مهدي‌(ع‌) ظهور نخواهند كرد.

 4. نشانه‌هاي‌ برپايي‌ قيامت‌
 

 اين‌ نشانه‌ها كه‌ عبارتند از خارج‌ شدن‌ جنبنده‌اي‌ از زمين‌ (دابة‌الارض‌) كه‌ با مردم‌ صحبت‌

مي‌كند و طلوع‌ خورشيد از مغرب‌ و آتشي‌ كه‌ از عمق‌ زمين‌ خارج‌ مي‌شود و مردم‌ را به‌ سوي‌

محشر و قيامت‌ سوق‌ مي‌دهد و... از جمله‌ رواياتي‌ كه‌ به‌ تبيين‌ آنها مي‌پردازد اين‌ حديث‌ است‌ كه‌

حضرت‌ امير(ع‌) فرمودند كه‌ حضرت‌ رسول‌(ص‌) مي‌فرمودند:

 ده‌ چيز حتماً پيش‌ از قيامت‌ خواهد آمد: سفياني‌، دجال‌،دود، جنبده‌ (دابة‌)، خروج‌ حضرت‌ مهدي‌

(ع‌) و طلوع‌ خورشيد از مغرب‌ و فرود آمدن‌ عيسي‌ و فرو رفتن‌ زمين‌ در مشرق‌ و فرو رفتن‌

درجزيره‌ العرب‌ و آتشي‌ كه‌ از اعماق‌ زمين‌ خارج‌ مي‌شود و مردم‌ را به‌ سوي‌ محشر سوق‌

مي‌دهد. 5

 بخش‌ دوم‌ ـ علامت‌هاي‌ مخصوص‌ سال‌ ظهور
  

به‌ زودي‌ به‌ حوادثي‌ كه‌ در اين‌ سال‌ بروز پيدا مي‌كند اشاره‌ مي‌كنيم‌. سالي‌ كه‌ به‌ زودي‌ با

نشانه‌ها و حوادث‌ سال‌ مشرف‌ به‌ ظهور امام‌ بزرگوارمان‌ حضرت‌ مهدي‌(ع‌) است‌ همراه‌ خواهيم‌

شد. آن‌ گونه‌ كه‌ طبق‌ ترتيب‌ زماني‌ آنها در روايات‌ معصومين‌(ع‌) بيان‌ شده‌ تا به‌ آرزو و هدف‌

خويش‌ نايل‌ شويم‌ مومنان‌ تصوري‌ كلي‌ و فراگير از اين‌ حوادث‌ و نشانه‌ها وبا علم‌ به‌ اينكه‌ آنها

جزء حتميات‌ هستند داشته‌ باشند. اين‌ علائم‌ حتمي‌ آن‌ طور كه‌ در روايات‌ زيادي‌ از آنها ياد شده‌

پنج‌ نشانه‌اند:

امام‌ صادق‌(ع‌) فرمودند: پنج‌ چيز قبل‌ از قيامت‌ قائم‌(ع‌) مي‌باشند:

 1- يمني‌ 2- سفياني‌ 3- منادي‌اي‌ كه‌ از آسمان‌ ندا مي‌دهد 4ـ فرو رفتن‌ (خسف‌) در بيابان‌ 5ـ

كشته‌ شدن‌ نفس‌ زكيه‌.
 

 حوادث‌ سال‌ ظهور بسيار زيادند كه‌ به‌ بارزترين‌ و آشكارترين‌ آنها ـ البته‌ با توجه‌ به‌ ترتيب‌

زماني‌ آنها به‌ قدري‌ كه‌ با توجه‌ به‌ رواياتي‌ كه‌ در دسترس‌ داريم‌ و امكان‌ آن‌ وجود داشته‌ باشد ـ ا

شاره‌ مي‌كنيم‌. پيش‌ از ورود به‌ بحث‌ لازم‌ است‌ به‌ حوادثي‌ كه‌ به‌ طور اجمالي‌ به‌ آنها اشاره‌ شده‌

و به‌ طور كلي‌ و عمومي‌ بر سال‌ ظهور و ويژگيهاي‌ آن‌ دلالت‌ مي‌كند نظري‌ بيفكنيم‌.

 1. فرد بودن‌ رقم‌ سال‌ ظهور
 

 از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ شده‌ كه‌ فرمودند:
 

حضرت‌ جز در سال‌ فرد مانند يك‌، سه‌، پنج‌، هفت‌ يا نه‌ قيام‌ نمي‌كنند. 7
 

 اين‌ حديث‌ سال‌ ظهور را به‌ طور اجمالي‌ معرفي‌ مي‌كند و ليكن‌ زمان‌ ظهور مبارك‌ حضرتش‌ را

برخي‌ احاديث‌ دقيق‌تر مشخص‌ مي‌كنند. ابوبصير از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ كرده‌اند:
 

در روز عاشورا كه‌ روز به‌ شهادت‌ رسيدن‌ حسين‌ بن‌ علي‌(ع‌) مي‌باشد قيام‌ خواهند كرد: «گويا

در روز شنبه‌اي‌ كه‌ عاشورا است‌ با او هستم‌ در حالي‌ كه‌ ميان‌ ركن‌ و مقام‌ ايستاده‌ و جبرئيل‌ در

مقابلش‌ براي‌ بيعت‌ با او دعوت‌ مي‌كند و شيعيان‌ از نقاط‌ مختلف‌ زمين‌ با طي‌ الارض‌ به‌ سوي‌ او

مي‌شتابند كه‌ با او بيعت‌ كنند و خداوند تبارك‌ و تعالي‌ به‌ وسيله‌ ايشان‌ زمين‌ را همان‌طور كه‌ از

ظلم‌ و جور پر شده‌ از عدالت‌ و دادگستري‌ پر كند.
 

 با توجه‌ به‌ اين‌ روايت‌ها و ديگر روايات‌ كه‌ در دسترس‌ داريم‌ مي‌توانيم‌ بعضي‌ از ويژگي‌هاي‌

سالي‌ را كه‌ ان‌شاءالله ظهور خواهند كرد بيان‌ كنيم‌ كه‌ طبق‌ نظام‌ عددي‌ يا رقمي‌ و بر حسب‌ تقويم‌

اسلامي‌ سال‌ ظهور فرد است‌ و روز طلوع‌ آن‌ خورشيد تابان‌ هم‌ شنبه‌ دهم‌ محرّم‌ الحرام‌ كه‌

مصادف‌ با عاشوراي‌ حسيني‌ است‌.

 2. سالي‌ همراه‌ با باران‌ فراوان‌
 

از نشانه‌هاي‌ سال‌ ظهور اين‌ است‌ كه‌ در آن‌ سال‌ باران‌ بسياري‌ مي‌بارد و به‌ خاطر اين‌ بارش‌

زياد محصولات‌ و ميوه‌ها و خرماهاي‌ مختلف‌ خراب‌ شده‌ و از بين‌ مي‌روند چرا كه‌ باران‌ گاهي‌

رحمت‌ است‌ و نعمت‌ و گاه‌ عذاب‌ و نقمت‌.از امام‌ صادق‌(ع‌) روايت‌ شده‌ كه‌ فرمودند:

 پيش‌ از ظهور قائم‌(ع‌) در آن‌ سال‌ باران‌ فراواني‌ مي‌بارد كه‌ محصولات‌ و خرماهاي‌ مختلف‌

نخلستانها از بين‌ مي‌رود ولي‌ شما از اين‌ حادثه‌ شكايت‌ نكنيد. 9
 

 و سعيد بن‌ جنيده‌ چنين‌ نقل‌ كرده‌ است‌:
 

در سالي‌ كه‌ حضرت‌ مهدي‌(ع‌) ظهور مي‌كنند بيست‌ و چهار باران‌ نازل‌ مي‌شود كه‌ اثرات‌ و

بركات‌ آن‌ مشهود خواهد شد. ان‌شاءالله 10
 

 و بر همين‌ اساس‌ است‌ كه‌ مي‌توان‌ به‌ معناي‌ چنين‌ احاديثي‌ پي‌ برد كه‌: امام‌ صادق‌(ع‌) فرمودند:
 

در سال‌ پيروزي‌ حضرت‌ فرات‌ چنان‌ شكافته‌ مي‌شود كه‌ آب‌ وارد كوچه‌هاي‌ كوفه‌ مي‌شود
 

و در روايتي‌ ديگر:
 

در سال‌ پيروزي‌ فرات‌ شكافته‌ شده‌ و آب‌هاي‌ آن‌ وارد كوچه‌هاي‌ كوفه‌ مي‌شود. 11

 3. سالي‌آكنده‌اززمين‌لرزه‌هاوخوف‌وفتنه‌هاي‌ بسيار:
 

 امام‌ صادق‌(ع‌) فرموده‌اند:

 از نشانه‌هاي‌ قيام‌ آن‌ حضرت‌ اين‌ است‌ كه‌ در سالي‌ پر از زلزله‌ و سرما اتفاق‌ مي‌افتد. 12

 مهدي‌ را به‌ شما بشارت‌ مي‌دهم‌ كه‌ پس‌ از پديد آمدن‌ اختلافات‌ در ميان‌ امتم‌ و زلزله‌هاي‌ بسيار

ظهور خواهد كرد. 13

 در آن‌ زمان‌ اختلافات‌ شديد و فتنه‌هاي‌ بسيار در زمين‌ پيش‌ مي‌آيد. 14

 پيش‌ از اين‌ كشتار «يبوح‌» پيش‌ خواهد آمد. «حاضران‌ پرسيدند:» «يبوج‌» يعني‌ چه‌؟ حضرت‌

فرمودند: «يعني‌ دائمي‌ است‌ و بدون‌ وقفه‌ ادامه‌ مي‌يابد. 15
 

پيش‌ از آمدن‌ قائم‌ دو مرگ‌ مشاهده‌ خواهد شد، مرگ‌ قرمز و مرگ‌ سفيد به‌ طوريكه‌ از هر هفت‌

نفر 5 نفر بميرند.» 16

 حضرت‌ علي‌(ع‌) فرمودند:

 پيشاپيش‌ حضرت‌ مهدي‌ مرگ‌ سرخ‌ و مرگ‌ سفيد پيش‌ مي‌آيد و حمله‌ ملخ‌ها در زمان‌ او و در

غير زمانش‌ مانند رنگ‌هاي‌ خون‌ كشتار قرمز (ناشي‌ از جنگ‌) و شمشير است‌ و مرگ‌ و مير

سفيد به‌ خاطر طاعون‌ خواهد بود. 17
 

 عبدالله بن‌ بشار از اميرالمومنين‌ علي‌(ع‌) نقل‌ كرده‌ است‌ كه‌ فرمودند:

 زماني‌ كه‌ خداوند تبارك‌ و تعالي‌ اراده‌ كند كه‌ قائم‌ آل‌ محمد(ع‌) را ظاهر نمايد با جنگي‌ كه‌ آغاز

و پايانش‌ در ماه‌ صفر است‌ شروع‌ مي‌كند كه‌ اين‌ ابتداي‌ قيام‌ قائم‌ ما (اهل‌بيت‌) است‌. 18
 

جابربن‌ جعفي‌ مي‌گويد: «از امّام‌ باقر(ع‌) پرسيدم‌ كه‌ معناي‌ آيه‌  «ولنبلونكم‌ بشي‌ء من‌ الخوف‌

والجوع‌» 19 چيست‌؟» حضرت‌ فرمودند:
 

جابر (اين‌ آيه‌) يك‌ معناي‌ خاص‌ دارد و يك‌ معناي‌ عام‌. معناي‌ خاص‌، گرسنگي‌ دركوفه‌ است‌ كه‌

خداوند آن‌ را مخصوص‌ دشمنان‌ آل‌ محمد عليهم‌السلام‌ قرار داده‌ و به‌ وسيله‌ آن‌، آنها را هلاك‌

مي‌كند. ولي‌ معناي‌ عام‌ آن‌ در شام‌ محقق‌ مي‌شود كه‌ اهل‌ آنجا به‌ خوف‌ و هراس‌ و گرسنگي‌ مبتلا

مي‌شوند كه‌ احدي‌ به‌ مانند آن‌ مبتلا نشده‌ باشد و گرسنگي‌ پيـش‌ از قيـام‌ قائـم‌(ع‌) اسـت‌ و خــوف‌

و هـراس‌ پـس‌ از قيـام‌ قائـم‌(ع‌). 20
 

 امام‌ باقر(ع‌) مي‌فرمايند:

 حضرت‌ مهدي‌(ع‌) جز در شرايط‌ زير ظهور نمي‌كند. مردم‌ شديداً دچار هراس‌ و گرفتار

زلزله‌هاي‌ بسيار و طاعون‌ شوند و جنگ‌ نمايان‌ و شديدي‌ ميان‌ اعراب‌ واقع‌ شود. اختلاف‌ در دين‌

و آيين‌ پيدا كرده‌ و وضعيت‌ و احوالشان‌ متغير گشته‌ باشد. هر كس‌ آرزويي‌ داشته‌ باشد آرزويش‌

در هر صبح‌ و عصر مرگ‌ است‌ تا آنجا كه‌ فرمودند: قيام‌ ايشان‌ پس‌ از يأس‌ و نااميدي‌ (مردم‌)

است‌ خوشا به‌ حال‌ كسي‌ كه‌ او را درك‌ كند و از ياورانش‌ باشد واي‌ و صدها واي‌ بر آن‌ كه‌ با او

مخالفت‌ كند و از امرش‌ نافرماني‌ و سرپيچي‌ نمايد. 21
 

ابوبصير از امام‌ صادق‌(ع‌) نقل‌ كرده‌ كه‌ فرمودند:

 ناچار پيش‌ از قيام‌ فتنه‌اي‌ پيش‌ مي‌آيد كه‌ مردم‌ در آن‌ گرسنه‌ مي‌شوند و هراس‌ شديدي‌ از

كشتارها در دلشان‌ مي‌افتد و مبتلا به‌ كاستي‌ و كم‌ شدن‌ اموال‌ و محصولات‌ و جان‌هايشان‌

مي‌شوند. اين‌ مسأله‌ در قرآن‌ مطلبي‌ روشن‌ و واضح‌ است‌ و سپس‌ حضرت‌ اين‌ آيه‌ را تلاوت‌

فرمودند:
 

و لنبلونكم‌ بشي‌ء من‌ الخوف‌ والجوع‌ و نقص‌ من‌ الاموال‌ والانفس‌ والثمرات‌ و بشر الصابرین22
 

 از اين‌ مجموع‌ احاديث‌ شريفه‌ كه‌ سال‌ ظهور را توصيف‌ مي‌كنند در مي‌يابيم‌ كه‌ آن‌ سال‌، سالي‌

است‌ با زمين‌ لرزه‌ها و فتنه‌هاي‌ بسياري‌ كه‌ حكايت‌ از نبود و فقدان‌ ثبات‌ سياسي‌ در برخي‌ كشور

و كثرت‌ اختلافات‌ و جنگ‌ها مي‌كنند كه‌ آن‌ هم‌ به‌ جنگي‌ جهاني‌ ختم‌ مي‌شود كه‌ در روايات‌ از آن‌

به‌ جنگ‌ و معركه‌ قرقيسيا ياد شده‌ است‌ (كه‌ به‌ زودي‌ به‌ آن‌ اشاره‌ خواهيم‌ كرد) و نتيجه‌ زياد

شدن‌ جنگ‌ها، خوف‌ و هراس‌ و گرسنگي‌ و كشتارها و مرگ‌ و ميرها مي‌باشد و حوادث‌ و

اتفاقات‌ اين‌ سال‌ به‌ ظهور حضرت‌ مهدي‌(ع‌) منتهي‌ شده‌ جهان‌ پر از عدل‌ و قسط‌ مي‌گردد. 
 

-----------------------------------------------------------------------------------

پي‌نوشت‌ها :
 1.  غيبت‌ نعماني‌، ص‌ 179،بحارالانوار، ج‌ 52، ص‌ 240؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌122.
 2.  بحاراالانوار، ج‌52، ص‌210؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌123.
 3.  غيبة‌النعماني‌، ص‌171؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌232.
 4.  به‌ مسأله‌ بدأ درشماره‌هاي‌ بعدي‌ مفصلاً خواهيم‌ پرداخت‌.
 5.  الغيبة‌، شيخ‌ طوسي‌ ص‌267، بحارالانوار، ج‌52، ص‌209؛ بشارة‌الاسلام‌ 14.
 6.  الارشاد، شيخ‌ مفيد، ج‌2، ص‌279؛ كمال‌الدين‌، ص‌649؛ الغيبة‌، شيخ‌ طوسي‌، ص‌267؛ اعلام‌ الوري‌. ص‌426.
 7.  اعلام‌ الوري‌، ص‌430؛ بحارالانوار، ج‌2، ص‌291؛ منتخب‌ الاثر، ص‌464.
 8.  الارشاد، شيخ‌ مفيد، ج‌2، ص‌379؛ اعلام‌ الوري‌، ص‌430.
 9.  اعلام‌ الوري‌، ص‌428؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌125؛ الارشاد، شيخ‌ مفيد ج‌2، ص‌377.
 10.  اعلام‌الوري‌، 429، الغيبة‌، شيخ‌ طوسي‌، 269.
 11.  اعلام‌ الوري‌، ص‌429؛ بشارة‌الاسلام‌، ص‌125؛ الارشاد، شيخ‌ مفيد ج‌2، ص‌377؛ الغيبة‌ شيخ‌ طوسي‌، ص‌274.
 12.  يوم‌الخلاص‌، ص‌543، بيان‌ الائمه‌(ع‌) ج‌2، ص‌431.
 13.  كمال‌الدين‌، ص‌655، بحارالانوار ج‌52، ص‌182.
 14.  المهدي‌ والممهدون‌، ص‌ 49، كمال‌الدين‌ ص‌655، بحارالانوارج‌52، ص‌182.
 15.  كمال‌الدين‌، ص‌655، بحارالانوار، ج‌52، ص‌182.
 16.  كمال‌الدين‌، ص‌655، بحارالانوار ج‌52، ص‌182.
 17.  الغيبة‌، نعماني‌، 185، الارشاد، شيخ‌ مفيد، ج‌2، ص‌372؛ الغيبة‌، شيخ‌ طوسي‌، ص‌267.
 18.  بيان‌الائمه‌ ج‌1، ص‌335.
 19.  سوره‌ بقره‌(2) آيه‌155.
 20.  الغيبة‌، نعماني‌، ص‌168؛ بحارالانوار، ج‌52، ص‌229.
 21.  بحارالانوار، ج‌52، ص‌231؛ الزام‌الناصب‌، ج‌2، ص‌162؛ المهدي‌، آيت‌الله صدر، ص‌198.
 22.  الغيبة‌، نعماني‌، ص‌168؛ بحارالانوار ج‌52، ص‌229.

شهادت مولاي متقيان حضرت علي(ع) را تسليت مي گوييم

   

                                       السلام اي عالم اسرار رب‌العالمين             

                                وارث علم پيمبر فارس ميدان دين 

وي فرزند ابو طالب بود. علي (ع) ده سال پيش از بعثت متولد شد و پس از شش سال در اثر

قحطي که در مکه اتفاق افتاد بنا به در خواست پيغمبر اکرم (ص) از خانه پدر به خانه پسر

عموي خود يعني پيامبر منتقل گرديد و تحت سرپرستي و پرورش مستقيم آن حضرت درآمد.

پس از چند سال که پيغمبر اکرم (ص) به موهبت نبوت نايل شد و براي نخستين بار در (غار

حرا) وحي آسماني به وي رسيد وقتي که از غار رهسپار شهر و خانه خود شد , شرح حال را

فرمود ,  علي (ع) به آن حضرت ايمان آورد و باز در مجلسي که پيغمبر اکرم (ص) خويشاوندان

نزديک خود را جمع و به دين خود دعوت نموده فرمود:

 نخستين کسي که از شما دعوت مرا بپذيرد خليفه و وصي و وزير من خواهد بود , تنها کسي

که از جاي خود بلند شد و ايمان آورد علي (ع) بود و پيغمبر اکرم (ص) ايمان او را پذيرفت و

وعده هاي خود را درباره اش امضا نمود و از اين روي علي (ع) نخستين کسي است در اسلام

که ايمان آورد و نخستين کسي که هرگز غير خداي يگانه را نپرستيد.

                                                   

 علي (ع) پيوسته ملازم پيغمبر (ص) بود تا آن حضرت از مکه به مدينه هجرت نمود و در شب

هجرت نيز که کفار خانه آن حضرت را محاصره کرده بودند و تصميم داشتند آخر شب به خانه

ريخته و آن حضرت را در بستر خواب قطعه قطعه نمايند , علي (ع) در بستر پيغمبر اکرم (ص)

خوابيده و آن حضرت از خانه بيرون آمده رهسپار مدينه گرديد و پس از آن حضرت مطابق

وصيتي که کرده بود , امانتهاي مردم را به صاحبانش رد کرده , مادر خود و دختر پيغمبر را با دو

زن ديگر برداشته به مدينه حرکت نمود.

 

در مدينه نيز ملازم پيغمبر اکرم (ص) بود و آن حضرت در هيچ خلوت و جلوتي علي را کنار نزد و

يگانه دختر محبوب خود فاطمه را به وي تزويج نمود و در موقعي که ميان اصحاب خود عقد

اخوت مي بست او را برادر خود قرار داد.

                                                     

علي(ع) در همه جنگها که پيغمبر اکرم شرکت فرموده بود حاضر شد جز جنگ تبوک که آن

حضرت او را در مدينه به جاي خود نشانيده بود و در هيچ جنگي پاي به عقب نگذاشت و از هيچ

حريفي روي نگردانيد و در هيچ امري مخالفت پيامبر (ص) را نکرد چنانچه آن حضرت فرمود

هرگز علي از حق و حق از علي جدا نمي شود.

                                                     

علي (ع) در روز رحلت پيامبر اکرم 33 سال داشت و با اينکه در همه فضايل ديني سرآمد و در

ميان اصحاب پيغمبر ممتاز بود به عنوان اينکه وی جوان است و مردم به واسطه خون  هاي که

در جنگها پيشاپيش پيامبر اکرم (ص) ريخته با وي دشمنند از خلافت کنارش زدند و به اين ترتيب

دست آن حضرت از شوونات عمومي به کلي قطع شد وي نيز گوشه خانه را گرفته به تربيت

افراد پرداخت و 25 سال که زمان سه خليفه پس از رحلت پيامبر اکرم(ص) بود گذرانيده و پس

از کشته شدن خليفه سوم مردم با آن حضرت بيعت نموده و به خلافت برگزيدند.

 

آن حضرت در خلافت خود که تقريبا 4 سال و 9 ماه طول کشيد سيرت پيامبر اکرم (ص) را

داشت و به خلافت خود صورت نهضت و انقلاب داده به اصلاحات پرداخت و البته اين اصلاحات

به ضرر برخي از سودجويان تمام مي شد و از اين رو عده اي از صحابه که پيشاپيش آنها

عايشه , طلحه ,  زبير و معاويه بودند خون خليفه سوم را دستاويز قرار داده سر به مخالفت

برافراشتند و بناي شورش و آشوب گري گذاشتند.

 

آن حضرت براي خوابانيدن فتنه جنگي با عايشه و طلحه و زبير در نزديکي بصره کرد که به

جنگ جمل معروف است و جنگي با معاويه در مرز عراق و شام کرد که به جنگ صفين معروف

است و يک سال و نيم ادامه داشت و نيز جنگي با خوارج که در نهروان کرد و به جنگ نهروان

معروف است . به اين ترتيب در ايام خلافت خود بيشتر مساعي آن حضرت صرف رفع اختلافات

داخلي بود و پس از گذشت زمان کوتاه صبح روز نوزدهم ماه رمضان سال چهلم هجري در

مسجد کوفه در سر نماز به دست ابن ملجم که از خوارج بود ضربتي خورده و در شب بيست و

يکم همان ماه به شهادت رسيدند.

                       حضرت را چونان مشعلي در تاريكي روزگار فرا روي خويش گيريم

                                               ودر پرتو نور آن گام برداريم

خطبه همام

 روايت شده: يکي از ياران اميرالمومنين عليه السلام که او را همام مي گفتند و مردي عابد بود به حضرت عرضه داشت: اهل تقوا را چنانکه گويي آنان را مي بينم براي من وصف کن. امام در پاسخ او درنگ کرد، سپس فرمود: اي همام، تقواي الهي پيشه کن و کار نيک انجام بده، زيرا خداوند با اهل تقوا و اهل کار نيک است. همام به اين مقدار سخن قناعت نکرد و حضرت را قسم داد. حضرت خدا را سپاس و ثنا گفت و بر پيامبر - که درود خدا بر او و آل او باد  درود فرستاد و سپس فرمود:

   

     اما بعد، خداوند پاک و برتر مخلوقات را آفريد در حالي که از اطاعتشان بي نياز، و از گناهشان ايمن بود، زيرا عصيان عاصيان به او زيان نمي رساند، و طاعت مطيعان او را سود نمي دهد. پس روزي آنان را در ميانشان تقسيم کرد، و هر کس را در دنيا در جايي که سزاوار بود قرار داد. پرهيزکاران در اين دنيا اهل فضائل اند، گفتارشان صواب، پوشاکشان اقتصادي، و رفتارشان افتادگي است. از آنچه خدا بر آنان حرام کرده چشم پوشيده، و گوشهاي خود را وقف دانش با منفعت نموده اند. آنان را در بلا و سختي و آسايش و راحت حالتي يکسان است، و اگر خداوند براي اقامتشان در دنيا زمان معيني را مقرر نکرده بود از شوق به ثواب و بيم از عذاب به اندازه چشم به هم زدني روحشان در بدنشان قرار نمي گرفت.

 

   خداوند در باطنشان بزرگ، و غير او در ديدگانشان کوچک است. آنان با بهشت چنانند که گويي او را ديده و در فضايش غرق در نعمتند، و با عذاب جهنم چنانند که گويي آن را مشاهده نموده و در آن معذبند. دلهايشان محزون، همگان از آزارشان در امان، بدن هاشان لاغر، نيازهايشان سبک، و نفوسشان با عفت است. روزي چند را در راه حق صبر کردند که براي آنان راحتي جاويد به دنبال آورد، اين است تجارتي سودآور که خداوند براي آنان مهيا نمود.

   

    دنيا آنان را خواست و آنان آن را نخواستند، به اسارتشان کشيد و آنان با پرداخت جانشان خود را آزاد کردند.

   به هنگام شب براي عبادت برپايند، در حالي که اجزاي قرآن شمرده و سنجيده تلاوت کنند، خود را به آيات قرآن اندوهگين ساخته، و داروي دردشان را از آن برگيرند. . چون به آيه اي بشارت دهنده بگذرند به مورد بشارت طمع کنند، و روحشان از روي شوق به آن خيره گردد، و گمان برند که مورد بشارت در برابر آنهاست. و چون به آيه اي بگذرند که در آن بيم داده شده گوش دل به آن دهند، و گمان برند شيون و فرياد عذاب بيخ گوش آنان است.

 

   قامت به رکوع خم کرده اند، به وقت سجده پيشاني و دست و زانو و انگشتان پا بر زمين مي گذارند، و از خداوند آزادي خود را از عذاب مي طلبند. اما به هنگام روز، بردباران و دانشمندان و نيکوکاران و پرهيزکارانند. بيم از حق جسمشان را چون تير تراشيده لاغر کرده، مردم آنان ر ا مي بينند به تصور اينکه بيمارند، ولي بيمار نيستند، و مي گويند ديوانه اند، در حالي که امري عظيم آنان را بدين حال درآورده.

 

   به طاعت اندک خشنود نمي شوند، و طاعت زياد را زياد ندانند، بنابراين خود را به کوتاهي در بندگي متهم کنند، و از عبادت خود در وحشتند. هرگاه يکي از آنان را تمجيد کنند ار آن تمجيد بيم نموده و گويد: من از ديگران به خود آگاه ترم، و پروردگارم از خودم به من داناتر است؛ خداوندا، مرا به آنچه درباره ام گويند مگير، و از آنچه مي پندارند بهتر گردان، و زشتي هايي را که از من خبر ندارد بر من ببخش.